ี้พำนักอยู่ในคฤหาสน์เช่นเดียวกัน เพียงแต่ถูกควบคุมความเคลื่อนไหว ถูกสกัดจุดปิดวรยุทธ์และกำลังภายใน เปรียบเสมือนนกอินทรีที่ปีกหักอย่างไรอย่างนั้น วันทั้งวันได้แต่อยู่ในคฤหาสน์โดยทำอันใดไม่ได้
ยามบ่ายกู้หมิงเฟิ่งกลับมาจากนอกเมือง ในมือหิ้วถุงผ้าฝ้ายใบหนึ่งยื่นให้กับหลินชิงเวย “สิ่งของที่แม่นางต้องการ ข้านำมาให้แล้ว”
หลินชิงเวยเปิดถุงผ้าฝ้ายออกดู ข้างในล้วนเป็นซากร่างหลากหลายสีสันของงู หลินชิงเวยสั่งให้นางไปหามาจากในป่าด้านนอกเมือง ในป่าแห่งนั้นเต็มไปด้วยหิมะ ซากงูเหล่านี้ถูกฝังอยู่ใต้หิมะจึงยังไม่เน่าเปื่อย
เพียงแต่เฉินเหยียนจือผู้เป็นแม่ทัพ ในยามปกติสวมเครื่องแบบทหารทั้งชุด มือถือดาบเล่มหนึ่ง ให้ความรู้สึกองอาจห้าวหาญยิ่งนัก เมื่อเขาเห็นซากร่างงูหลากหลายสีสันในถุงผ้าฝ้ายแล้วจึงหันมามองหลินชิงเวยอีกครั้ง ในใจคิดว่าไฉนจึงมีสตรีชมชอบสิ่งของน่ากลัวเช่นนี้ ตัวเขาเองเห็นแล้วยังอดรู้สึกขนลุกไม่ได้
