นางทำเช่นนี้เพื่อป้องกันไว้ก่อน หากคนชุดดำนี้กลับคำและให้คนสะกดรอยตามเพื่อขัดขวาง
เซียวเยี่ยนมองนางนิ่งลึก นางยิ้มตอบ “วางใจเถิด ข้าจะตามไปทีหลัง”
หลินชิงเวยเห็นม้าของเซียวเยี่ยนวิ่งออกไปไกลขึ้นเรื่อยๆ สุดท้ายเงาร่างหายลับไปกับสายตา นางจึงวางใจแล้วควบม้าออกไปพร้อมกับโยนยาถอนพิษในมือให้คนชุดดำ
คนชุดดำได้ยาแล้วหันกายกลับเข้าไปในคฤหาสน์และสั่งการให้รวบรวมองครักษ์ลับ “ไล่ตามไป จับตัวสตรีนางนั้นกลับมาให้ได้!”
หลินชิงเวยทางหนึ่งใช้ขาหนีบท้องม้าเพื่อเร่งความเร็ว ทางหนึ่งหันกลับไปมอง เห็นคนชุดดำกลุ่มหนึ่งไล่ตามนางอยู่ข้างหลังติดๆ นางอดที่จะสบถออกมาไม่ได้ ช่างเป็นสุนัขที่ไร้ความน่าเชื่อถือจริงๆ! ดูแล้วการที่นางตัดสินใจให้เซียวเยี่ยนออกเดินทางไปก่อนเป็นเรื่องที่ถูกต้องแล้ว
หาไม่แล้วคงเป็นไปได้ว่าหนีออกไปไม่ได้ทั้งสองคน
ในที่สุดหลินชิงเวยคนเดียวไหนเลยจะต่อกรกับอีกฝ่ายที่มีกำลังคนมากมายเช่นนั้น อีกทั้งยังอยู่ในตัวเมืองผิงหลั่ง ในเมืองมีผู้คนสัญจรไปมามากมายนางไม่อาจควบม้าเต็มฝีเท้าได้ ผนวกกับคนชุดดำเหล่านั้นล้วนคุ้นเคยกับเมืองผิงหลั่ง รู้ว่าตรอกใดทะลุไปยังถนนเส้นหลักได้ จึงดักจับนาง
