วามลำบากใจอันใดแก่พวกเขา
หลินชิงเวยจำเป็นต้องทำความสะอาดบาดแผลจากค้างคาวเลือดของตนและเซียวเยี่ยน
ภายในลานเรือนหลังเล็กเงียบสงบ รอบด้านล้วนเป็นบ้านเรือนที่เหลือพื้นที่ทรงสี่เหลี่ยมให้มองเห็นท้องฟ้า พวกเขาไม่รู้จริงๆ ว่าที่นี่คือที่ไหน ไม่ต้องกล่าวถึงว่าจะเดินออกไป อย่าได้เห็นว่าลานเรือนหลังเล็กนี้ไม่มีผู้คนยืนยาม ขอเพียงหลินชิงเวยและเซียวเยี่ยนเดินไปข้างหน้าหนึ่งก้าวจะต้องมีองครักษ์หลายคนปรากฏตัวเป็นแน่
ดังนั้นคนทั้งสองล้วนเป็นคนฉลาด ในเมื่อถูกกักบริเวณอยู่ที่นี่จึงไม่ได้กระทำการดิ้นรนขัดขืนอันใด
เวลาเพิ่งจะผ่านไปหนึ่งวันอีกฝ่ายก็ทนไม่ได้เสียแล้ว ร่างของบุรุษในอาภรณ์สีดำพอดีตัวปรากฏตัวขึ้นในลานเรือนหลังเล็ก สายตาของเขาที่มองมายังหลินชิงเวยและเซียวเยี่ยนเปี่ยมไปด้วยความเป็นอริ
เขาถามอย่างไม่อ้อมค้อม “ยาถอนพิษอยู่ที่ไหน?”
ตรองดูแล้วพิษของเซียวอี้กำเริบแล้วจริงๆ
หลินชิงเวยไม่เล่นลิ้นกับเขาเช่นกัน ยาเม็ดลูกกลอนอยู่ในมือ “ม้าเร็วสองตัว รอให้พวกเราขึ้นม้าแล้วข้าจะให้ยาถอนพิษท่านทันที หากท่านกล้าส่งคนสะกดรอยตาม ระวังชีวิตของเจ้านายพวกเจ้าให้ดี”
ชีวิตคนอยู่ในอันตราย คนชุดดำไม่อาจไม่พอใจ ท
