นี้เป็นเม็ดที่สอง”
การต่อรองครั้งนี้ดูเหมือนเขาจะไร้ทางสู้
เซียวอี้ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันด้วยความเคียดแค้น เขาไม่เพียงแต่เคียดแค้นหลินชิงเวยที่มากไปด้วยอุบาย แต่ยังเกลียดชังตนเองที่ไม่อาจไม่เชื่อนางอีกครั้งด้วย ดังนั้นในที่สุดหลินชิงเวยและเซียวเยี่ยนถูกเขาจับกุมตัวพากลับไป
เขาอยากจะรอดูหากพิษกำเริบขึ้นมาจริงๆ รอให้เขาได้ยาถอนพิษแล้วจะให้หลินชิงเวยร้องไห้ขอความเมตตาจากเขาให้ได้!
หลินชิงเวยและเซียวเยี่ยนถูกมัดขึ้นม้า เซียวอี้กำลังเดือดดาลถึงขีดสุดจึงไม่ต้องคาดหวังว่าเขาจะปฏิบัติต่อคนทั้งสองดีอันใด ดังนั้นคนทั้งสองจึงถูกพาตัวกลับไปในสภาพเวียนหัวตาลาย ทว่าดีชั่วอย่างไรก็ได้เดินทางกลับมาถึงเมืองผิงหลั่งในยามฟ้าสางอย่างราบรื่น
หาไม่แล้วหากอาศัยเพียงขาทั้งคู่ของพวกเขา ยังไม่รู้ว่าต้องเดินถึงเมื่อใด
เซียวเยี่ยนและหลินชิงเวยถูกพาตัวมาถึงเมืองผิงหลั่ง พวกเขาไม่รู้ว่าไปถึงสถานที่ใดด้วยถูกปิดดวงตาทั้งคู่ แต่เซียวอี้อนุญาตตามที่หลินชิงเวยขอคือขังนางและเซียวเยี่ยนไว้ด้วยกัน
อย่างไรเซียวเยี่ยนก็เป็นพี่น้องของเขา ทุกคนต่างนับว่าเป็นหนึ่งในราชนิกุลของราชวงศ์ ระหว่างที่ขังพวกเขาเอาไว้เซียวอี้ไม่ได้สร้างค