าในมือข้านี้จึงจะเป็นยาถอนพิษที่แท้จริง เชื่อหรือไม่ก็สุดแล้วแต่ท่าน แต่ท่านอย่าได้กล่าวโทษข้าว่าไม่เตือนท่าน ทันทีที่พิษกำเริบจะร้ายแรงกว่าครั้งก่อนมากมายนัก”
ดวงตาของเซียวเยี่ยนเล็กแคบลง เขาจับจ้องหลินชิงเวยนิ่งๆ “เจ้าเป็นสตรีมากเล่ห์เพทุบาย ยามนี้ก็แค่จนตรอก ดังนั้นจึงคิดจะหลอกลวงข้าใช่หรือไม่?”
หลินชิงเวยคำนวณเวลา “หากข้าไม่ได้จำผิดละก็…วันนี้ห่างจากวันที่ท่านดื่มยาถอนพิษครั้งก่อนใกล้จะครบเจ็ดวันกระมัง หากท่านไม่เชื่อให้รอจนครบเจ็ดวันดูได้ว่าจะเป็นอย่างไร ถึงเวลานั้นข้าให้ยาถอนพิษท่านได้ ท่านปล่อยข้าและเซียวเยี่ยนไป นับแต่นี้ต่อไปเดินทางใครทางมัน ไม่ว่าท่านจะทำอะไรพวกเราล้วนอาศัยความสามารถ แน่นอนว่าท่านสามารถเลือกที่จะสังหารเซียวเยี่ยนได้ อย่างมากพวกเราสามคนก็แค่ตายพร้อมกัน”
นางพูดด้วยความมั่นใจและตรงไปตรงมา
เซียวอี้เกือบจะอาละวาดฟาดงวงฟาดงาด้วยความคลุ้มคลั่ง อยากจะจับสตรีนางนี้สังหารเสียแล้วแย่งยามา
ดูเหมือนหลินชิงเวยจะอ่านใจเขาทะลุปรุโปร่ง จึงพูดขึ้นเนิบๆ ว่า “แน่นอนว่าท่านเข้ามาแย่งยาได้เช่นกัน ปลายนิ้วของข้าแค่บีบมันก็จะกลายเป็นผง ข้ารับรองกับท่านได้ว่าบนโลกนี้ไม่มียาชนิด
