ช่คนเขลาของอวิ๋นหนาน? จะได้หลอกง่ายเช่นนี้
ถ่าซิงฮ่าวจึงพักผ่อนอยู่ที่นี่ครู่หนึ่ง เมื่อรู้สึกว่าร่างกายฟื้นฟูกำลังเล็กน้อยจึงพาหลินชิงเวยเดินกลับไปในเรือนคิดจะยืนยันกับเซียวอี้ หลินชิงเวยพยายามถ่วงเวลาถ่าซิงฮ่าวตลอดทาง ทำให้ถ่าซิงฮ่าวเดินช้าลง
อย่างเช่นนางเดินอย่างเชื่องช้า ถ่าซิงฮ่าวเดินไปหลายก้าวก็หันมารอนาง นางพูดอีกว่า “พี่ชาย ทางมืดเหลือเกิน!”
ถ่าซิงฮ่าว “เมื่อสักครู่เมื่อเจ้าวิ่งมาทางนี้ไม่ใช่ว่องไวหรอกหรือ?”
หลินชิงเวย “เมื่อสักครู่…เมื่อสักครู่ผู้อื่นตกใจนี่นา หากวิ่งช้าไปย่อมไม่มีชีวิตรอด ดังนั้นจึงไม่ได้ใส่ใจเส้นทาง เวลานี้ได้สติแล้วยังรู้สึกหวาดกลัวอยู่เลย”
ถ่าซิงฮ่าวผ่อนฝีเท้าให้ช้าลงอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว หลินชิงเวยเพียงวาดหวังเพียงเวลานี้เซียวเยี่ยนควรจะลอบฟังได้ความกระจ่างแจ้งแล้ว จากนั้นรีบออกจากที่นี่
เพียงแต่ยังไม่รอให้นางและถ่าซิงฮ่าวกลับไปถึงในลานเรือน ด้านหน้าพลันเกิดความวุ่นวายขึ้น ดูเหมือนมีคนไล่ตามมาพร้อมกับร้องตะโกนว่า “ผู้บุกรุก” และกำลังวิ่งมุ่งหน้ามาทางนี้
หลินชิงเวยหัวใจหล่นวูบ จะต้องเป็นเซียวเยี่ยนถูกพบตัวแล้ว
จากนั้นไม่นานก็เห็นเงาร่างสีดำสายหนึ่งพุ่งมาทางด้านนี้ ด้วยค