นแล้วเอ่ยขึ้นว่า “หากเป็นอย่างที่เจ้าพูดมา ข้าไม่ละเว้นเขาแน่นอน”
คิดอย่างไรเขาก็คิดไม่ถึงว่าแท้จริงแล้วเซียวอี้ผู้นี้เป็นคนน้ำนิ่งไหลลึกเช่นนี้ ทางหนึ่งเสแสร้งว่าร่วมมือกับอวิ๋นหนาน อีกทางหนึ่งกลับเป็นศัตรูกับเซ่อเจิ้งอ๋องให้คนภายนอกดู ทว่าแท้จริงเป็นพวกเดียวกัน ยามนี้เซ่อเจิ้งอ๋องเกือบจะตกอยู่ในมือของพวกเขาแล้ว เซียวอี้กลับใช้ข้ออ้างเรื่องต้องพิษหนอนกู่มาหักล้างความระแวงสงสัยลงได้
