หนักอึ้ง เพียงไม่นานก็ฟุบหลับไปกับโต๊ะ หลินชิงเวยลากตัวนางไปซ่อนไว้ใต้เตียง เช่นนี้แล้วนางจะไม่ตื่นก่อนเวลาสองชั่วยาม แต่หลังจากสองชั่วยามให้หลังนั้น หลินชิงเวยย่อมต้องเข้าไปในจวนท่านเจ้าเมืองสำเร็จแล้ว
หลินชิงเวยนั่งลงหน้าโต๊ะประทินโฉมแทนหงหลิง ประทินโฉมให้ตนเอง ตลอดเวลาหลายวันมานี้นางเดินทางอย่างเหน็ดเหนื่อย ตากแดดตากลม แม้จะทำให้เนื้อตัวนางเต็มไปด้วยฝุ่น แต่ผิวพรรณบนร่างกายกลับไม่ได้รับผลกระทบอันใด ผิวพรรณยังคงผุดผ่องดังเดิม ผิวหน้าของนางเนียนลื่นเปล่งประกายไม่จำเป็นต้องผัดแป้งก็งดงามประดุจหยก
บนฉากกันลมแขวนกระโปรงสีแดงลายร้อยสกุณาเคียงดอกโบตั๋น ลวดลายหงส์สีทองนั้นกระจายตัวไปถึงชายกระโปรง ปกคอเสื้อเป็นลวดลายดอกโบตั๋นอันวิจิตรบรรจง แขนทั้งสองข้างปักลายร้อยสกุณาช่างเป็นอาภรณ์ที่สูงศักดิ์และวิจิตรตระการตายิ่งยวด
เมื่อสาวใช้จัดการงานข้างนอกเสร็จสรรพกลับเข้ามาในห้อง หลินชิงเวยสวมอาภรณ์ร้อยสกุณาเคียงดอกโบตั๋นเรียบร้อยแล้ว นางหันหลังให้สาวใช้แล้วถามเรียบๆ ว่า “จัดการเรียบร้อยแล้วหรือไม่?”
สาวใช้ตอบ “เรียบร้อยเจ้าค่ะแม่นาง”
“มานี่ มาช่วยข้าจัดมุมเสื้อ”
ดังนั้นสาวใช้จึงเดินเข้ามาใกล้ หลินชิงเวยจึงลงมื
