หลินชิงเวยไม่ได้ดิ้นรนต่อสู้ขัดขืน นางเดินผ่านตัวเรือนภายใต้การควบคุมของเซียวอี้ เมื่อไปถึงด้านหลังของเรือน เรือนของชาวนาสร้างพิงกับภูเขา ด้านหลังก็คือภูเขาลูกใหญ่ที่ปกคลุมไปด้วยป่าหิมะสีขาว ทันทีที่เข้าไปข้างใน โอกาสรอดย่อมมีมากขึ้นเช่นกัน
เมื่อเดินไปถึงด้านหลังของเรือน คนชุดดำกลุ่มนั้นจึงค่อยๆ ก้าวตามมาทีละก้าวโดยรักษาระยะห่างไว้สามก้าว
หลินชิงเวยกวาดตามองไปรอบๆ เห็นวัวตัวหนึ่งถูกผูกอยู่กับเสาต้นหนึ่งด้านหลังเรือน คาดว่าเจ้าของบ้านเพิ่งจะใช้วัวตัวนี้ไปลากสิ่งของมา และยังไม่ทันได้ปลดรถม้าออก เชือกของรถม้าผูกอยู่บนตัวของวัวตัวนั้น รถม้าคันนั้นจอดอยู่ข้างกำแพง ด้วยเหตุนี้จึงไม่มีน้ำหนักอันใด
หลินชิงเวยบังเกิดความคิดขึ้นชั่วขณะ นางฉวยโอกาสที่เซียวอี้ไม่ทันได้ป้องกันตัวเสแสร้งแสดงท่าทีขัดขืนดิ้นรนต่อสู้ เซียวอี้นั้นตะลึงงันจนไม่ได้ป้องกัน ชั่วขณะนั้นคนชุดดำเห็นแล้วจึงรีบพุ่งโผนเข้ามา หากให้พวกเขาได้เปรียบ เซียวอี้ย่อมไม่มีจุดจบที่ดีเป็นแน่
ทว่าหลินชิงเวยกลับยกมือขึ้นในเวลานี้ ชั่วขณะที่พวกเขาเข้ามาในระยะประชิดตัว นางยกมือขึ้นสาดผงแป้งชนิดหนึ่งใส่หน้าพวกเขา
ผงแป้งนั้นกำจายอยู่ทั่วในชั้
