่ตามมาด้านหลังคือม้าเร็วสี่ตัว ความเร็วของวัวดำตัวหนึ่งไหนเลยจะสู้ม้าเร็วของฝ่ายตรงข้ามได้เล่า สายลมเยียบเย็นที่พัดผ่านผิวหน้าเสมือนคมมีดที่กรีดลงบนใบหน้าของหลินชิงเวย นางแจ่มแจ้งแก่ใจดีว่าความเร็วเช่นนี้ใช้ไม่ได้ ต้องเร็วกว่านี้จึงจะดี
นางหันกลับมามองเซียวอี้แวบหนึ่ง เห็นท่าทางของเซียวอี้ผิดปกติเช่นกัน เซียวอี้เอ่ยขึ้นอย่างอ่อนแรง “เมื่อสักครู่เจ้าสาดสิ่งใดใส่พวกเขา?”
“ผงกระดูกอ่อน”
“ให้ตายเถอะ มันลอยตามลมเข้าจมูกของข้าด้วย”
“…” หลินชิงเวยเงียบขรึม “ท่านควบคุมสักหน่อย หลังจากนี้หนึ่งชั่วยามก็จะดีขึ้นเอง” นางหันกลับไปมองเงาร่างของม้าที่พุ่งทะยานเข้าใกล้มาทุกทีๆ ทางด้านหลัง คิดในใจว่าหากเซียวอี้ตกอยู่ในมือของพวกเขาในเวลานี้ อีกทั้งฝ่ายตรงข้ามมีกำลังมากกว่า ย่อมมีความเป็นไปได้อย่างยิ่งที่จะถูกสับเป็นชิ้นๆ
หลินชิงเวยมองท่าทางกะปลกกะเปลี้ยเพลียแรงของเซียวอี้อีกครั้ง ณ วินาทีนี้นางรู้สึกว่าเซียวอี้ดูราวกับศรีภรรยาร่างกายอ่อนแอเปราะบางคนหนึ่ง
หลินชิงเวยยกยิ้มมุมปากให้เห็นรอยยิ้มอันชั่วร้ายเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ นางเอ่ยกับเซียวอี้ “จับแน่นๆ ละ” พูดแล้วนางก็หยิบเข็มเงินออกมาสามเล่ม แทงเข้าไปที่ล