ำคอของวัวอย่างรุนแรง
เมื่อวัวสีดำได้รับความเจ็บปวด หลังจากแผดเสียงร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดก็วิ่งพุ่งไปข้างหน้าราวกับเพิ่งได้รับเลือดอย่างไรอย่างนั้น
อย่าได้ปรามาสพละกำลังของวัวดำ มันมีร่างกายที่แข็งแกร่งและมีความอดทนเป็นเลิศ ส่วนคนชุดดำด้านหลังนางต้องพิษผงกระดูกอ่อนของนาง ส่งผลให้การควบม้าของพวกเขาไม่บ้าคลั่งเช่นหลินชิงเวย
เมื่อวัวสีดำวิ่งทะยานขึ้นมาแทบไม่คิดชีวิต หลินชิงเวยรับรู้ได้เพียงว่ารถม้าที่อยู่ใต้ร่างของตนกำลังจะแตกสลาย ก้นของนางกระแทกจนเจ็บไปหมด ดวงตาทั้งคู่กระแทกกระเทือนจนพร่าเลือน ท้องไส้ปั่นป่วนขาดเพียงไม่ได้อาเจียนออกมาเท่านั้น
เคราะห์ดีที่เซียวอี้รวบรวมพละกำลังที่เหลืออยู่ไม่มากจับตัวรถม้าอย่างแน่นหนา หาไม่แล้วเพียงชั่วครู่ย่อมถูกสลัดตกลงไป เขากล่าวว่า “เจ้าไม่ต้องการชีวิตแล้วหรือ!”
หลินชิงเวย “หากต้องการเอาชนะเมื่อตกอยู่ในอันตราย ย่อมไม่เลือกวิธีการ หากวัวสีดำตัวนี้วิ่งแล้วกระโดดลงหน้าผา นั่นย่อมถือเป็นชะตาชีวิตที่ถูกกำหนดของข้าและท่านเช่นกัน”
ทว่าตลอดเส้นทางสายนี้ทั้งสองข้างทางล้วนเป็นแนวเทือกเขาที่ประกอบไปด้วยภูเขาลูกใหญ่ที่ซ้อนตัวลดหลั่นกันไป ความเป็นไปได้ที่จะปรากฏให้เห็
