ี่อยู่ใต้เตียงเห็นทุกสิ่งทุกอย่างในห้องอย่างชัดเจน
….
มีคนเคาะประตูห้องกะทันหันในเวลานี้
เสียงเคาะประตูช่างมาได้ถูกจังหวะยิ่ง หลินชิงเวยอดที่จะหันไปสบตาเซียวอี้โดยไม่ส่งเสียงไม่ได้
เสียงของสตรีสูดลมหายใจเข้าลึกด้วยความตกใจ คุณชายจอมเสเพลตวาดขึ้นด้วยความไม่สบอารมณ์ “ใครกัน! ไสหัวออกไป!”
อีกฝ่ายไม่ได้ทำอย่างที่เขาต้องการกลับใช้วิธีการใดก็สุดรู้ ประตูห้องเปิดผาง กรอบประตูหลุดไปอีกด้านหนึ่ง จากนั้นประตูถูกคนเปิดเข้ามา
เสียงกรีดร้องดังขึ้นบนเตียงในชั่วพริบตา
หลินชิงเวยจับจ้องสายตา มิใช่คนชุดดำกลุ่มนั้นหรือไร คาดว่าพวกเขาได้ไล่ตามไปทางหน้าต่างแล้ว ทว่ากลับไล่ไม่ทัน จึงย้อนกลับมาตรวจดูอีกครั้ง
คนชุดดำนั้นคาดไม่ถึงเช่นกันว่าในห้องจะเป็นภาพเหตุการณ์เช่นนี้ จึงถึงกับยืนทึ่มทื่อ คุณชายเจ้าสำราญผู้นั้นขว้างหมอนใบหนึ่งข้ามไปทันที
เขาจึงได้สติอย่างตะขิดตะขวงใจ “ขออภัย เข้าห้องผิด” จากนั้นจึงรีบปิดประตูกลับไปอย่างรวดเร็ว
ผ่านไปครู่หนึ่ง ภายในห้องไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ
คนชุดดำอยู่บริเวณใกล้เคียง สถานที่แห่งนี้ไม่อาจรั้งอยู่นานได้พวกเขาจำเป็นต้องรีบออกไปจากที่นี่
เมื่อคุณชายและสาวงามเห็นคนเป็นๆ สองคนยืน
