ห้คนสับท่านเป็นหมื่นๆ ชิ้นทันทีกระมัง”
เซียวอี้แค่นฮึเสียงเย็น “จะลากเปิ่นหวางลงน้ำไปด้วย ต่อให้เปิ่นหวางต้องตายก็ต้องลากเจ้าไปด้วย! เมื่อเดินทางไปถึงน้ำพุเหลืองแล้วเป็นผีสามีภรรยากันก็ไม่เลวนัก!”
ยามนี้เสียงต่อสู้ประมือกันดังมาจากด้านนอกคฤหาสน์แล้ว ยิ่งไปกว่านั้นยังปรากฏให้เห็นเงาร่างสีดำหลายสายกำลังพุ่งตรงมายังด้านในคฤหาสน์
เซียวอี้ไม่เสียเวลาเช่นกัน เขาลากหลินชิงเวยพุ่งออกไปนอกห้องแล้ววิ่งออกไปด้านนอก ก่อนหน้าที่คนเหล่านั้นจะเข้ามาตรวจค้นภายในคฤหาสน์
เส้นทางสายเล็กๆ ในสวนไผ่ ภูเขาจำลอง และบ่อน้ำ เมื่ออยู่ภายใต้เวลากลางคืนแล้วจึงมองไม่เห็นชัดเจนนัก ทัศนียภาพสองข้างทางผ่านตาหลินชิงเวยไปอย่างรวดเร็ว กระทั่งฝีเท้าของตนนางก็ไม่อาจควบคุมได้ ไหนเลยจะมีแก่ใจชื่นชมทัศนียภาพของที่นี่ บนทางเดินเต็มไปด้วยหิมะที่ตกลงมาเมื่อสองวันก่อน เวลานี้จึงทั้งเปียกทั้งลื่น หลินชิงเวยก้าวเดินได้ไม่มั่นคง ถลาลื่นไปหลายครา เคราะห์ดีที่เซียวอี้จับมือของนางเอาไว้จึงไม่ถึงกับล้มลงบนพื้น ทว่าด้วยย่างก้าวของเซียวอี้แล้วหลินชิงเวยแทบจะถูกเขาลากตัวไป
หลังจากเดินออกมาได้ระยะหนึ่ง สัมผัสและสัญชาตญาณเซียวอี้แม่นยำยิ่
