เมื่อได้ยินคำพูดนี้ เซียวอี้พลันรับรู้ได้ถึงความผิดปกติของร่างกายที่เปลี่ยนแปลงไปอีกขั้นหนึ่ง เขารู้สึกแน่นหน้าอกและกระอักโลหิตสดๆ ออกมาคำหนึ่งอย่างมิอาจควบคุมได้ เขาหอบหายใจเล็กน้อยพร้อมกับมองหลินชิงเวยด้วยสายตาคาดคั้น “ยาถอนพิษเล่า?”
หลินชิงเวยยิ้มจนตาหยี “ท่านปล่อยข้าแล้วข้าจะบอกกับท่าน หาไม่แล้วก็ลืมความคิดที่จะได้ยาถอนพิษกระทั่งท่านตายไป ท่านยังมีเวลาไตร่ตรองสามวัน สามวันให้หลังกลับสู่สรวงสวรรค์ได้ทันที”
เซียวอี้ร้องเสียงเย็นดังฮึ “เจ้าฝันไปเถอะ!” ปลายนิ้วของเขาจับปลายคางของหลินชิงเวย สายตาของเขานิ่งลึกราวกับเปลวเพลิงในความมืด ราวกับต้องการแผดเผาหลินชิงเวยให้มอดไหม้เป็นจุณในคลองจักษุ “หลินชิงเวย เจ้าอย่าเป็นคนไม่รู้ดีชั่ว! ข้าขัดขวางเจ้าก็เพื่อช่วยเจ้า เซ่อเจิ้งอ๋องเดินทางลงเหนือครั้งนี้แน่นอนแล้วว่าตายเก้าส่วน มีชีวิตรอดหนึ่งส่วน เปิ่นหวางไม่ปรารถนาที่จะเห็นเจ้าไปตายเปล่า!”
“ตายเก้าส่วน รอดชีวิตหนึ่งส่วน” หลินชิงเวยคลี่ยิ้มบางๆ “นั่นต้องดูว่าท่านเลือกให้เขาตายเก้าส่วน รอดชีวิตหนึ่ง หรือให้ท่านตายเก้าส่วน รอดชีวิตหนึ่งส่วน แผนการยิ่งใหญ่อันใด เมื่อถึงสุดท้ายแล้วกระทั่งชีวิตก็รักษาเ
