อาไว้ไม่ได้ ข้าอยากจะรอดูเช่นกันว่าท่านจะทำให้เป็นจริงได้อย่างไร”
เซียวอี้สะบัดแขนเดินออกไปด้วยโทสะ ขืนรั้งอยู่ที่นี่ต่อไปกระทั่งตัวเขาเองยังรู้สึกได้ว่าไร้ประโยชน์ เมื่อต้องมาพานพบกับสตรีไม่รู้ดีชั่วนางหนึ่ง เขาช่างโชคร้ายแปดชาติภพจริงๆ เดิมทีคิดว่าเขาจับตัวหลินชิงเวยไว้ได้มั่นมือแล้ว ทว่ากลับคิดไม่ถึงว่าตนเองจะถูกนางตลบหลังกลับเช่นนี้
หลินชิงเวยไม่รู้ว่าตนเองถูกจับตัวมายังสถานที่แห่งใด ห้องหับการเป็นอยู่ถือว่าไม่แย่นัก เป็นห้องของคุณหนูธรรมดาทั่วไปเพียงแต่นางมิอาจออกจากห้องไปได้แม้เพียงครึ่งก้าว มีคนเฝ้าอยู่ด้านนอก ไม่เหลือหน้าต่างไว้ให้นางแม้แต่บานเดียว ต่อให้นางมีปีกงอกออกมาได้ก็ยากที่จะโบยบินออกไป
หลินชิงเวยพยายามให้ตนเองสงบสติอารมณ์ เวลานี้นับได้ว่าออกมาจากวังหลวงแล้วมิใช่หรือ ต่อไปขอเพียงนางจัดการเซียวอี้ได้ นางย่อมไปจากที่นี่ได้อย่างราบรื่น
ระหว่างชีวิตของตนเองและการปล่อยตัวนางไป หลินชิงเวยยังคงเชื่อว่าเซียวอี้ยังคงมีสติสัมปชัญญะเต็มเปี่ยม หาไม่แล้วต่อให้เซียวอี้ตายตกไปก็ไม่ใช่เรื่องน่าเสียดายแม้แต่น้อย อย่าได้คาดหวังว่านางจะยั้งมือให้ กำจัดเซียวอี้ไปคนหนึ่งมิใช่เท่ากับเป็นก
