นวังได้อย่างไร ดังนั้นเขาจึงเอ่ยอีกว่า “ขอเพียงได้ปรนนิบัติฝ่าบาท ต่อไปย่อมได้กุมอำนาจในตำหนักใน ไม่ว่าเป็นผู้ใดย่อมปรารถนากระมัง”
ซินหรูกระทืบเท้า “เสี่ยวฉี เจ้าช่างดีนัก พี่สาวของข้าไหนเลยจะเป็นคนเช่นนั้น! ทั้งๆ ที่คนที่นางชอบไม่ใช่ฮ่องเต้ ความรู้สึกที่นางมีต่อฮ่องเต้ก็คือความรักเฉกเช่นพี่สาวและน้องชายเท่านั้น!”
เสี่ยวฉีพูดอย่างยอมรับกลายๆ ว่า “ที่ข้าพูดไม่ได้รวมพี่สาวของเจ้า”
“ชัดเจนยิ่งนักว่าเจ้าปรามาสพี่สาวของข้า!” ซินหรูพูดอย่างขุ่นเคือง “หากท่านอ๋องผู้เป็นเจ้านายของเจ้าคิดเช่นเดียวกับเจ้า เช่นนั้นพี่สาวของข้า…”
เสี่ยวฉีกล่าวขัดด้วยสีหน้าจริงจัง “ระวังกำแพงมีหู”
“ฮึ!”
ได้ยินว่าวันนี้ไทเฮานำขบวนนางกำนัลไปเยือนห้องทรงพระอักษรของเซียวจิ่น เพื่อเร่งรัดให้เซียวจิ่นร่วมหอกับหลินชิงเวยโดยเร็วจะได้มีทายาทสืบสกุลโดยไว
เซียวจิ่นยังคงไม่แสดงท่าทีตอบโต้แต่อย่างใดเช่นเคย
ไทเฮาจึงพูดทั้งร่ำไห้ “ฮ่องเต้ไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของอดีตฮ่องเต้ หรือปรารถนาจะเป็นลูกอกตัญญู? เปิ่นกงถูกอดีตฮ่องเต้ไหว้วานฝากฝัง หรือฝ่าบาทต้องการให้เปิ่นกงคุกเข่าให้ท่านวันนี้ ท่านจึงจะทำ?”
