ได้รายงานให้กับสตรีที่คุกเข่าอยู่หน้าองค์พระฟังอย่างละเอียด
สตรีนางนั้นสวมอาภรณ์หรูหราสูงศักดิ์ เส้นผมขาวโพลน ชัดเจนยิ่งนักว่าเป็นสตรีวัยชรานางหนึ่ง มองไม่ออกแม้แต่น้อยว่าก่อนหน้านี้เพียงไม่กี่เดือน นางคือไทเฮาผู้มีรูปโฉมงดงามของตำหนักใน
เซียวจิ่นมีบัญชาให้นางสวดมนต์ให้กับวิญญาณของผู้ตายทุกวัน นางปฏิบัติตามแล้ว เพียงแต่เมื่อเวลาผ่านมาเนิ่นนานเช่นนี้ บัดนี้เมื่อมองเห็นนางแล้วไม่เพียงแต่ท่าทางเปลี่ยนไปมากมาย กลิ่นอายความโหดเหี้ยมบนร่างของนางก็ยังลดน้อยลง ด้วยอยู่กับการสวดมนต์ทุกวัน ส่งผลให้คนทั้งคนดูแล้วสงบขึ้นสองส่วนและไม่ใส่ใจต่อรูปโฉมที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างมากของตน
ทว่าไม่ได้หมายความว่านางจะยินยอมรับชะตากรรมที่ตนประสบอยู่ในขณะนี้อย่างแท้จริง หาไม่แล้วคงไม่ให้หมัวมัวออกไปสืบข่าวภายในตำหนักในอย่างละเอียดถี่ถ้วน
หลังจากหมัวมัวรายงานเสร็จสิ้น ไทเฮาไม่มีปฏิกิริยาอันใด นางยังคงสวดมนต์และเคาะมู่อวี๋[1]ของนางต่อไป กระทั่งนางสวดมนต์บทนั้นจบจึงหยุดเคาะไม้ในมือของนางแล้วลืมตาขึ้นพูดว่า “เจ้าจะบอกว่าซีเฟยถูกส่งไปปรนนิบัติในตำหนักซวี่หยางแต่ภายหลังถูกส่งกลับมา?”
“ถูกต้องแล้วเพคะ”
หลังจากคืนนั้นหลินช
