า แรกเริ่มเซียวจิ่นมิได้ตั้งใจฟังนัก แต่เห็นหลินชิงเวยอธิบายอย่างตั้งอกตั้งใจและเข้มงวดเขาจึงตั้งใจฟัง
ลำดับถัดมาหลินชิงเวยวิเคราะห์ความคิดของบุรุษและสตรีที่แตกต่างกัน รวมไปถึงเรื่องราวที่บุรุษและสตรีต่างต้องเผชิญหน้าในสถานการณ์ต่างๆ
ใบหน้าของเซียวจิ่นปรากฏให้เห็นสีแดงเรื่อ ราวกับอากาศร้อนขึ้นสองส่วน ทำให้เขาหายใจไม่ใคร่จะทั่วท้องนัก หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงเล็กน้อย
ยามนี้เมื่อเขาเปิดตำราวังวสันต์ออกอ่านอีกครั้ง รู้สึกว่าไม่น่ารังเกียจเพียงนั้นแล้วที่เพิ่มขึ้นมาคือความขัดเขิน เขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเช่นกัน มีหลินชิงเวยอยู่เป็นเพื่อนข้างกายต่อให้เขารู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเอง ก็ยังถามออกไปทั้งที่หน้าตาแดงก่ำและอยากกัดลิ้นตัวเองนัก “เช่นนั้น…เช่นนั้นเจิ้นต้องทำอย่างไรบ้าง?”
