เรื่องรองลงมา เรื่องสำคัญสมควรเป็นเรื่องที่เขาสบโอกาสอันดีที่จะกดข่มไทเฮา เพื่อระบายโทสะที่ต้องข่มกลั้นตลอดหลายปีมานี้ของตน เขาไม่รู้ว่าตนเองต้องการรั้งนางให้อยู่ที่นี่ต่อไปหรือเป็นเพราะเขาจนปัญญา จึงมอบหน้าที่ดูแลสามพระตำหนักหกหมู่เรือนให้กับนาง และถือเป็นการแลกเปลี่ยนเพื่อแสดงให้เห็นว่าเขามีความจริงใจและถือสา เขาตระหนักดีว่าหลินชิงเวยไม่อาจขัดราชโองการตามอำเภอใจ และรู้ว่าในใจนางไม่ยินยอม ดังนั้นจึงใช้คฤหาสน์หลังหนึ่งและร้านค้าร้านหนึ่งมาปลอบประโลมจิตใจของนาง บัดนี้เขาคาดการได้ว่าหลินชิงเวยจะลอบออกจากวังในคืนนี้ ดังนั้นจึงได้สั่งให้คนไปรอที่นั่นล่วงหน้าจึงพานางกลับมาได้อย่างราบรื่น
ในเวลาชั่วพริบตาหลินชิงเวยคิดมากเกินไป มีความไม่แน่ใจของเรื่องราวมากมายที่ประดังประเดถาโถมเข้ามาในสมองของนาง ทำให้นางรู้สึกห่างเหินกับเซียวจิ่นหลายส่วน
บางครั้งนางไม่ยินยอมที่จะประเมินจิตใจของคนรอบข้างตัวเอง ไม่ยินดีนำเรื่องดีๆ คิดไปในทางร้าย หากปล่อยผ่านไปได้ก็ปล่อยให้ผ่านไป แต่บัดนี้นางไม่อาจไม่คิดแล้ว
ในตำหนักนางกำนัลกำลังยกน้ำชาขึ้นโต๊ะ ควันเป็นสายลอยขึ้นมาจากฝาน้ำชา เซียวจิ่นมองคิ้วตาของหลินชิงเวย
