ใดๆ เนิ่นนาน จึงอดถามขึ้นไม่ได้ว่า “เหตุใดไม่ลงมือต่อเล่า?”
หลินชิงเวยได้ยินเสียงของตนลอยออกมาจากลำคอ “ไม่สามารถทำต่อได้อีกแล้ว”
เงาร่างด้านหลังของเซียวเยี่ยนค้อมลงเล็กน้อย ราวกับความอดทนของเขาดำเนินมาถึงขีดสุด เปลวไฟกองนั้นเริ่มจะถาโถมโรมรันอยู่ในร่างกายของเขาอีกครั้ง รอเพียงที่จะประเดประดังเข้าใส่ร่างกายของเขาให้ยอมรับความพ่ายแพ้
