วยเข็นเก้าอี้รถเข็นของเซียวจิ่นนำขบวนนางกำนัลและขันทีของตำหนักซวี่หยางค่อยๆ มุ่งหน้าไปยังตำหนักคุนเหอ เพื่อไม่เป็นการทำให้ไทเฮาตื่นตระหนก เซียวจิ่นยังคงนั่งเก้าอี้รถเข็นมาจะเป็นการดีกว่า ทำเสมือนว่าตนเองยังยืนขึ้นมาไม่ได้ เซียวจิ่นยังคงอดทนอดกลั้นได้ในเวลาเพียงชั่วครู่ชั่วยามนี้
ผ่านไปพักหนึ่งประตูตำหนักคุนเหอปรากฏอยู่เบื้องหน้า มีหัวหน้าขันทีของตำหนักคุนเหอยืนรออยู่หน้าประตูตำหนักราวกับมารอรับเสด็จเซียวจิ่นโดยเฉพาะ อีกทั้งยังมีนางสนมใหญ่น้อยของตำหนักในทยอยกันมาถึง พวกนางล้วนเดินอยู่ด้านหลังเซียวจิ่นทั้งสิ้นและเดินเข้าไปในตำหนักคุนเหอพร้อมกัน
เสียงบรรเลงของเครื่องดนตรีนานาชนิดในตำหนักคลอขึ้นเบาๆ ให้ความรู้สึกสบายอกสบายใจ
งานเลี้ยงจัดขึ้นบนสนามหญ้ากว้างของอุทยานตำหนักหน้า โต๊ะตัวยาวเป็นแถวได้จัดวางเป็นระเบียบเรียบร้อยเนิ่นนานแล้ว มีนางกำนัลประคองถาดน้ำชาและผลไม้มาวางลงบนโต๊ะ
งานเลี้ยงยามค่ำคืนกำลังจะเริ่มขึ้น โคมไฟในตำหนักคุนเหอสว่างไสวกว่ายามปกติกระทั่งบนต้นไม้ก็ยังเต็มไปด้วยโคมไฟที่ส่องสว่างสนามหญ้าให้ดูขาวราวกับแสงสีเงินยวง
วันนี้ไทเฮาสวมฉลองพระองค์กระโปรงสีทองอ่อนๆ อันหรูหรา ขับให้ผิวขาวประดุจหยกมันแพะ ใบหน้าถูกประทินโฉมอย่างพิถีพิถัน บนหน้าผากติดดอกไห่ถังดอกหนึ่ง งดงามจับตาประหนึ่งบุปผาบานสะพรั่ง ดูแล้วทำให้อ่อนเยาว์กว่าความเป็นจริงมาก
ดูแล้วนางแต่งตัวอย่างตั้งอกตั้งใจและประณีต