้เดียงสาไม่รู้ความก็จะมาล่อลวงเจ้าไป!
แน่นอนว่าหลินชิงเวยไม่ได้พูดคำพูดเหล่านี้กับซินหรู เพื่อไม่ให้เป็นการชี้โพรงให้กระรอก เพียงแต่สีหน้าท่าทางและปฏิกิริยาของซินหรูทำให้นางพอใจไม่น้อย ดูแล้วซินหรูเพียงแต่คิดว่าเสี่ยวฉีดีต่อนางเท่านั้น หลินชิงเวยจึงวางใจ แม่ชีน้อยผู้นี้ยังไม่ถึงเวลาที่จะเริ่มมีความรัก นางยังคิดว่าเด็กสาวคนนี้ไฉนจึงเป็นผู้ใหญ่เร็วเช่นนี้ อีกทั้งในสภาวะที่ความทรงจำย่ำแย่เช่นนี้
หลินชิงเวยพูดทั้งยิ้มตาหยีในที่สุด “เอาเถอะ เห็นแก่ที่พวกเจ้าเข้ากันได้ดีเช่นนี้ คืนนี้เจ้าออกไปกับเขาเถิด”
ช่วงบ่ายหลินชิงเวยได้พบเสี่ยวฉีระหว่างทางไปตำหนักซวี่หยาง เสี่ยวฉีถวายคำนับนางอย่างเคารพนอบน้อม นางหรี่ตาลงพูดขึ้นว่า “ซินหรูออกไปกับเจ้า หากเส้นผมน้อยไปสักเส้น ข้าจะถอดเส้นเอ็นแขนและขาของเจ้าอย่างละข้าง เข้าใจหรือไม่?”
