กว่าร่างของม้าหนักขึ้น ต่อมาก็มีแผ่นอกแนบชิดเข้ามาและมีแขนสอดข้ามช่วงเอวมาโอบร่างของนางเอาไว้อย่างแน่นหนา ฝ่ามือใหญ่นั้นคว้าสายบังเหียนในมือของนางไปแล้วรั้งเข้าหาตัว ม้าได้รับความเจ็บปวดทันที จึงยกเท้าขึ้นมาส่งเสียงร้องดังขึ้นสองครั้ง ต่อมามันถูกสายบังเหียนดึงไว้ตลอดเวลา แม้ม้ายังคงควบไปข้างหน้าด้วยความเร็วที่ไม่ลดลง ทว่ามันวิ่งด้วยฝีเท้าที่หนักแน่นมั่นคงขึ้นไม่น้อย
หลินชิงเวยหายใจหายคอแทบไม่ทัน ความตื่นตระหนกในใจยังไม่ทันสลายไป นางได้ยินเสียงหายใจของตนเองและจังหวะเสียงเต้นของหัวใจอันหนักแน่นด้านหลัง เสียงหนึ่งกลบทับเสียงหนึ่ง
ม้าวิ่งลงเนินไปได้ระยะทางหนึ่ง หลินชิงเวยเอียงหน้าไปมองจึงเห็นม้าเหงื่อโลหิตบนอานม้าว่างเปล่าวิ่งมาเคียงข้างกัน เมื่อก้มหน้ามองแขนที่สอดผ่านช่วงเอวของตนพลันรู้สึกปลอดภัยอย่างไม่อาจบรรยายได้
เบื้องหน้าเป็นภูเขาอีกลูกหนึ่ง
