ดูกจะแตกสลายนั้นส่งผ่านเข้ามาในความรู้สึก แต่นางไม่มีเวลามาใส่ใจเรื่องเหล่านี้ หากนางลงมือช้าไปเพียงแค่ก้าวเดียวย่อมต้องถูกส่งเข้าปากเสือเป็นแน่ หลินชิงเวยยกมือขึ้นอย่างลำบากยากเย็น เข็มเงินในมือมิอาจยกสูงได้กว่านี้จึงได้แต่แทงลงไปบนเท้าหน้าของมันเต็มแรง
เสือได้รับความเจ็บปวดจึงร้องคำรามอย่างเดือดดาล ทว่ามันตั้งใจแน่วแน่เหลือเกินที่จะกินหลินชิงเวยให้ได้ ต่อให้ตัดขาหน้าของมันทิ้ง มันก็ไม่ยอมปล่อยมือ!
ยามนั้นเสือตัวนั้นไม่ถอยอีกต่อไป มันก้มหน้าลงอ้าปากกัดลงบนลำคอของหลินชิงเวย!
ขณะนั้นในหัวสมองของหลินชิงเวยมีเพียงความว่างเปล่าขาวโพลน เห็นตนเองไร้ซึ่งเรี่ยวแรงที่จะต่อสู้ดิ้นรน ในใจจึงมีเพียงความคิดเดียว หากจะกัดก็กัดนางให้ตายในคราเดียวก็แล้วกัน อย่าต้องให้นางรู้สึกทุกข์ทรมานจนเกินไป
ดูเหมือนนางจะลืมตามองเสือดุร้ายน่ากลัวตัวนั้นเข้าใกล้ตนอย่างยิ่ง น้ำลายบนเขี้ยวของมันหยดลงบนลำคอของหลินชิงเวย ไม่ต้องกล่าวถึงว่าน่าสะอิดสะเอียนเพียงใด ชั่วขณะที่ฟันของมันห่างจากลำคอของหลินชิงเวยไม่ถึงเซ็น หลินชิงเวยยังรับรู้ได้ถึงสัมผัสของฟันคมที่ข่วนลงบนผิว แต่เจ้าเสือตัวใหญ่ไม่อาจก้มหน้าต่ำลงมาอีกในทันใด มันขยับเคลื่อนไหวร่างกายหมายจะฝังคมเขี้ยวลงบนลำคอของหลินชิงเวยสักครั้งหนึ่ง มันดิ้นรนอยู่หลายครั้งทว่ายังคงทำไม่สำเร็จ มันเห็นหลินชิงเวยเบิกตากลมโตจ้องมองมันอยู่ จึงอดไม่ได้ที่จะฉีกปากออกส่งเสียงคำรามใส่
