ินเนื้อมนุษย์ เสือดาวตัวนั้นยังไม่ถึงกับแก่จนสายตาพร่ามัว ทันทีที่มันเงยหน้าก็เห็นเงาร่างของมนุษย์ที่วิ่งล้มลุกคลุกคลานอย่างเอาเป็นเอาตาย มันกางกรงเล็บและโผนทะยานกายวิ่งไปทิศทางนั้น มันกระโจนออกไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
วิ่งด้วยขาสองข้างไหนเลยจะวิ่งเร็วได้เท่าขาสี่ข้างเล่า ขันทีผู้นั้นที่วิ่งหน้าเชิดในตอนแรกหันกลับไปมองข้างหลัง เขาเสียใจและชิงชังที่ตนไม่อาจหนีกลับเข้าไปในครรภ์มารดาได้ เขาหมดสิ้นหนทางอื่น นอกจากวิ่งไปข้างหน้าสุดชีวิต แต่เมื่อหันกลับไปมอง กลับพบว่าเสือดาวตัวนั้นอยู่ใกล้ตนเองมากขึ้นทุกทีๆ จึงส่งผลให้เขาตื่นตระหนกตกใจจนหน้าซีดขาว ปัสสาวะราด
ประตูใหญ่ของสวนไป่โซ่วอยู่ข้างหน้านี้เอง ทันทีที่เขาเงยหน้าก็มองเห็นประตูใหญ่แล้ว นั่นเป็นทางรอดของเขา เขาจำเป็นจะต้องวิ่งไปข้างหน้าด้วยพละกำลังที่เขามี
[1] หมายถึง รักใครก็ต้องรักสิ่งของหรือคนที่เกี่ยวข้องกับคนคนนั้นด้วย