เขาแบบข้ามไหล่ไปเลย
และนางทำเช่นนั้นจริงๆ เพียงแต่หลินชิงเวยลงมืออย่างรวดเร็ว นางเตะออกไปขัดขาข้างหนึ่งของเซียวเยี่ยน มือทั้งคู่จับแขนของเซียวเยี่ยน หัวเข่ากดลงบนน่องของเขาเต็มแรง จากนั้นรวบรวมพละกำลังทั้งหมดทุ่มเขาลงไป
นางเป็นผู้เล่นเทควันโดที่มีประสบการณ์และคว้าสายดำมาได้ แม้กระทั่งเซียวอี้ก็ยังถูกนางทุ่มข้ามไหล่ลงไปนอนกับพื้นอย่างน่าเวทนา
หลินชิงเวยอดเงยหน้าขึ้นไม่ได้ เซียวเยี่ยนเองเพิ่งจะก้มหน้าลงมองดวงตานางและถามว่า “เจ้ากำลังทำอันใด?”
นางผิดไปแล้ว ร่างกายของเจ้าคนผู้นี้เสมือนก้อนหินก้อนหนึ่ง การยืมกำลังของนางไม่เกิดผล เมื่อเงยหน้าขึ้นเซียวเยี่ยนยังคงยืนนิ่งประดุจรูปปั้นไม่ขยับเคลื่อนไหวๆ ใดเบื้องหน้านาง
หลินชิงเวยออกแรงเตะลงไปบนขาของเขาสองครั้ง ปรากฏว่าตนเองต้องกอดเท้าของตนกระโดดไปมา เจ็บเสียจนพูดว่า “ให้ตายสิ เหตุใดท่านจึงแข็งเช่นนี้”
เซียวเยี่ยนพูดอย่างมิยินดีร้ายทว่าท้าทายเล็กๆ ว่า “ไม่ได้หรือ?”
