เซียวเยี่ยนที่อยู่ในห้องโถงใหญ่เป็นที่ชื่นชอบของผู้อื่นเพียงใด เขาเพียงแต่นั่งอยู่ที่นั่น ด้วยใบหน้าหล่อเหลาคมสันโดยไม่แตะต้องถ้วยน้ำชาข้างมือ ใบหน้าเย็นชาของเขาดึงดูดความสนใจของบรรดาแม่นางในหอวสันตฤดู ถึงกับลดฐานะลงไปเชิญเขาที่ห้องโถงใหญ่ด้วยตนเอง นี่ไม่ใช่การกระทำของสตรีเพียงคนเดียว สตรีคนแล้วคนเล่าที่ลงไป เขาล้วนไม่ขยับเคลื่อนไหวใดๆ ทั้งสิ้น แต่สามารถทำให้แม่นางเหล่านั้นต่อสู้กันอย่างลับๆ
ต่อให้เป็นลูกค้าผู้มีฐานะที่มักจะมาใช้บริการในหอวสันตฤดูอยู่เป็นนิจก็หาได้น้อยนักที่จะมีบุคลิกท่าทางเช่นเซียวเยี่ยน แม่นางทั้งหลายต่างออกมากระทำการโง่เขลา กระทั่งเถ้าแก่ของหอวสันตฤดูยังตกตะลึง
แน่นอนว่าบรรดาลูกค้าที่มักจะมาที่นี่ย่อมไม่ขาดซึ่งคนชั้นสูง ขุนนางใหญ่ในเมืองหลวง พวกเขาคาดไม่ถึงว่าทันทีที่เข้ามาหรือทันทีที่ออกไปจะได้พบกับพระองค์ใหญ่นั่งอยู่ในห้องโถงใหญ่ ไยจะไม่รู้จักเขาเล่า เซ่อเจิ้งอ๋องนี่นา! ไฉนเซ่อเจิ้งอ๋องจึงมาสถานที่เช่นนี้?
อีกทั้งดูท่าทางสมบูรณ์แบบของเขาที่นั่งอยู่ที่นั่นโดยไม่เคลื่อนไหว ดูก็รู้ว่ามิได้มาหาความสุขที่นี่ แต่ดูเหมือน…มาสังเกตการณ์มากกว่า แล้วจะได้ดูด้วยว่ามีขุนนางของราชสำนักคนใดบ้างที่เข้าออกสถานที่แห่งนี้
ขุนนางที่ยังสวมชุดขุนนางอยู่ล้วนตื่นตระหนกตกใจจนต้องหาที่หลบซ่อนตัว หากถูกเขาเห็นเข้าต้องจบเห่แน่ๆ เพียงแต่ไม่ว่าพวกเขาจะซ่อนตัวอย่างไรก็ไม่อาจซ่อนตัวจากสายต
