ยๆ ว่า “การกระทำทุกอย่างของท่านรังแต่จะทำให้ชุดเครื่องแบบบนร่างกายของท่านแปดเปื้อน ท่านไม่มีคุณสมบัติดีพอที่จะเป็นมือปราบ”
การดำเนินคดีในท้ายสุดเป็นเช่นไรนั้นไม่เกี่ยวข้องกับหลินชิงเวย ในยุคสมัยโบราณสังหารผู้อื่นเป็นเรื่องร้ายแรง ไม่ว่าจะเป็นนักโทษสังหารผู้อื่นก่อนหน้านี้ หรือเป็นมือปราบหลิวล้วนไม่อาจหลีกเลี่ยงจุดจบเช่นนี้
เพียงแต่หากให้ชาวบ้านรู้ว่าฆาตกรที่สังหารผู้อื่นเป็นมือปราบของศาลาว่าการเปรียบเทียบกับการให้ชาวบ้านรับรู้เรื่องการก่อคดีฆาตกรรมต่อเนื่องนั้นร้ายแรงกว่ามากมายนัก ต่อไปจะยังมีผู้ใดยินดีที่จะเชื่อมั่นในศาลาว่าการอีกเล่า
เรื่องเหล่านี้ล้วนเป็นเรื่องที่ใต้เท้าสวีรายงานต่อศาลต้าหลี่ในภายหลัง จึงเป็นสาเหตุที่ศาลต้าหลี่อนุญาตให้ชำระโทษมือปราบหลิวอย่างลับๆ
เรื่องราวคลี่คลายแล้ว แต่ผลสรุปของมันกลับไม่อาจทำให้ชาวบ้านรู้สึกโล่งอกได้ เดิมทีหลินชิงเวยและเซียวเยี่ยนควรจะกลับวังหลวงในคืนวันนั้น แต่ด้วยเป็นเวลาดึกดื่นเกินไป อีกทั้งคนก็เหน็ดเหนื่อย จึงกลับไปยังจวนใต้เท้าสวีเพื่อพักผ่อนก่อน วันรุ่งขึ้นใต้เท้าสวียืนกรานที่จะจัดงานเลี้ยงให้กับคนทั้งสองเพื่อเป็นการแสดงความขอบคุณ
หลายครั้งก่อนหน้านี้เซียวเยี่ยนล้วนปฏิเสธอย่างเด็ดขาด แต่ยามนี้คนก็จะจากไปแล้ว ดูเหมือนหากปฏิเสธอีกย่อมดูจะเป็นเรื่องที่เกินไปสักหน่อย กอปรกับหลินชิงเวยดูเหมือนชมชอบชีวิตนอกวังเหลือเกิน ออกมาเป็นเวลาหลายวันเช่
