าก็คือมือปราบหลิว ท่านเจ้าเมืองเองก็ได้รับความตระหนกตกใจไม่น้อย “หลิน…คุณชายหลิน ท่านคงเข้าใจผิดกระมัง เขาไหนเลยจะเป็น…”
หลินชิงเวยพยักพเยิดปลายคางไปทางคนชุดดำ “ใช่หรือไม่ ดึงผ้าปิดหน้าของเขาออกก็ชัดเจนแล้ว ดาบในมือของเขามิใช่ดาบประจำตัวของศาลาว่าการของพวกท่านหรอกหรือ?”
ทุกคนจับจ้องสายตามองดูอีกครั้ง เป็นอาวุธประจำกายของศาลาว่าการจริงๆ!
ไม่รู้ว่าท่านเจ้าเมืองรู้สึกเดือดดาลหรือผิดหวังมากกว่ากัน เขาเชื่อคำพูดของหลินชิงเวยมากกว่าครึ่ง ในน้ำเสียงนั้นจึงสั่นสะท้านด้วยความกระวนกระวายในจิตใจ “เจ้าเป็นใครกันแน่ ยังไม่รีบเปิดเผยโฉมหน้าที่แท้จริงออกมาอีก!”
คนชุดทำราวกับไม่ได้ยินคำพูดของเขา เขาเพียงแต่จ้องมองหลินชิงเวยนิ่งๆ ในดวงตานิ่งลึกคู่นั้นปรากฏให้เห็นความอาฆาต ทำให้คนคิดว่านาทีถัดไปเขาจะฟาดฟันดาบไปทางหลินชิงเวย
หลินชิงเวยสะบัดชายอาภรณ์เบาๆ พูดยิ้มๆ อย่างสบายใจว่า “ไม่ใช่บอกกับเจ้าแต่แรกแล้วหรือไร ว่าอย่าได้ดูถูกดูแคลนสตรี”
คำพูดนี้ทำให้คนทั้งหมดในที่นั้นตะลึงงัน ครั้งแรกที่พวกเขาพบหน้ากัน หากพวกเขาฟังความหมายในบทสนทนาระหว่างหลินชิงเวยและมือปราบหลิวไม่ออก ยามนี้ก็ควรจะกระจ่างแจ้งแล้ว
ท่านเจ้าเมืองพลันแจ่มแจ้งทันที มิน่าเล่าไฉนจึงมีคุณชายน้อยหน้าตาราวกับหยกแกะสลักได้ ที่แท้นางถึงกับ ถึงกับ…เป็นสตรีนางหนึ่ง!
หากคนชุดดำเบื้องหน้าคิดจะต่อสู้และหลบหนี หรือใช้วิธีการโจมตีหลินชิงเวยล้วนไม่ได้อะ
