ลางดึกกลางดื่นแล้วยังต้องซักผ้าอีก เมื่อบอกความต้องการของตนกับทางร้านตัดเสื้อแล้วรอให้พลบค่ำค่อยย้อนกลับมารับ
ต่อมาหลินชิงเวยลูบท้องของตน “ยามนี้พวกเราต้องหาสถานที่สำหรับกินอาหารเช้ากระมัง”
เวลานี้ยังเช้าอยู่มาก ดังนั้นเซียวเยี่ยนจึงพานางไปหอสุรามีชื่อละแวกนี้ ในหอสุราก็เรียกอาหารเช้ามากินได้เช่นกัน อีกทั้งอาหารเช้าแต่ละอย่างล้วนประณีตพิถีพิถัน ดังนั้นราคาอาหารจึงไม่สามัญเช่นกัน คนมีเงินเหล่านั้นล้วนมีพ่อครัวอยู่ในเรือนของตนบางครั้งก็ออกมากินอาหารที่นี่บ้างเป็นครั้งคราว
เซียวเยี่ยนและหลินชิงเวยเลือกห้องส่วนตัวห้องหนึ่ง เสี่ยวเอ้อร์ของร้านขึ้นอาหารเช้าขึ้นชื่อของทางร้าน หลินชิงเวยชอบไส้เค็มจึงกินซาลาเปาของทางร้านไปหลายลูก
เมื่อคนทั้งสองกินอิ่มดื่มหนำแล้วจึงมุ่งหน้าไปศาลาว่าการอย่างไม่รีบร้อน ใต้เท้าสวีรอรับคำสั่งอยู่ที่นั่นแล้ว เขาเตรียมรายงานของคดีฆาตกรรมทั้งหมดที่เซียวเยี่ยนต้องการ หลินชิงเวยอ่านผ่านตาอย่างรวดเร็ว นางใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วยามก็อ่านรายงานทั้งหมดอย่างละเอียด ในรายงานย่อมบันทึกรายละเอียดของผู้ตาย ผู้ตายทั้งหกคนมีสองคนเป็นคนในหอคณิกา ส่วนอีกสี่คนนั้นแม้จะเป็นชาวบ้านสามัญทั่วไปแต่ด้วยตนเองมีรูปโฉมงดงามจึงได้ลอบทำเรื่องผิดทำนองคลองธรรม อย่างเช่นบุรุษที่มีหน้าตาคล้ายสตรีมีพฤติกรรมไม่อยู่กับร่องกับรอย หลอกลวงคนไปเรื่อย ส่วนหญิงสาวนั้นเพื่อเงินทองและผลประโยชน์อย่างอื่นถึงก
