ที่จะลงมาทำงานไม่ได้สืบประวัติให้ชัดเจนแล้วจวนว่าการจะกล้าใช้คนเหล่านี้ทำงานได้อย่างไรกัน?
ใต้เท้าสวีตื่นตะลึงไปชั่วอึดใจหนึ่ง ในใจคิดว่าคุณชายหลินผู้นี้สืบคดีก็สืบไปเถิด ไฉนยังคิดจะมาสืบมือปราบผู้ใต้บังคับชัญชาของเขาด้วยเล่า? เขารู้สึกร้อนตัวเล็กน้อย เป็นขุนนางผู้ใดบ้างไม่เห็นแก่ไมตรีที่มีต่อกันและไมตรีแต่กาลก่อน? หลินชิงเวยหรี่ตาลงมองสีหน้าของใต้เท้าสวีแล้วในใจพลันแจ่มแจ้งขึ้นหลายส่วน ดูท่าแล้วในจำนวนมือปราบเหล่านี้มีหลายคนจับปลาในน้ำขุ่นมีที่มาที่ไปไม่ชัดเจน
เมื่ออยู่ต่อหน้าเซ่อเจิ้งอ๋องใต้เท้าสวีไหนเลยจะกล้าเลอะเลือน “มี มีแน่นอน”
“เช่นนั้นรบกวนใต้เท้าสวีไปนำมาให้ข้าอ่านสักหน่อยเถิด”
ฉวยโอกาสระหว่างที่ข้ารับใช้ไปเตรียมม้า หลินชิงเวยนั่งลงอ่านประวัติส่วนตัวของมือปราบในศาลาว่าการอย่างละเอียดรอบหนึ่ง หลินชิงเวยอ่านเสร็จแล้วยื่นให้เซียวเยี่ยน เซียวเยี่ยนอ่านผ่านตาโดยไม่แสดงความรู้สึกใดๆ รอบหนึ่งเช่นกัน เมื่อหลินชิงเวยทำความเข้าใจเกี่ยวกับรายละเอียดของมือปราบแต่ละคนในศาลาว่าการไปพอสมควรด้านนอกก็เตรียมม้าเรียบร้อยเช่นกัน
หน้าประตูมีม้าสองตัวยืนอยู่ชัดเจนยิ่งนักว่าได้ผ่านคัดเลือกมาอย่างพิถีพิถัน ตัวหนึ่งเป็นม้ารูปร่างสูงใหญ่มีพยศเล็กน้อย อีกตัวหนึ่งเป็นม้าตัวเล็กและดูนิสัยอ่อนโยน
หลินชิงเวยหนังตากระตุก “ข้าขี่ม้าไม่เป็น ท่านเจตนากลั่นแกล้งข้าใช่หรือไม่?”
เซียวเยี่ยนหันไปมองดวงตะวันทาง