ทำเรื่องดีงามอันใดออกมา อยู่ดีๆ จะมาถวายพระพรอันใดกัน! คุณชายหลินท่านนั้นก็เป็นเจ้าที่ละเลย?”
ใต้เท้าสวีออกไปส่งเซียวเยี่ยนและหลินชิงเวย ทางด้านนี้สวีฮูหยินรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจนัก เมื่อคืนหลังจากพาแขกเข้าพักต้องโทษที่ใต้เท้าสวีไม่ได้พูดกับนางให้ชัดเจน หาไม่แล้วคงไม่ทำให้เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นมา อีกทั้งพาบุตรสาวสองคนมาถวายพระพรเซ่อเจิ้งอ๋องแล้วอย่างไรเล่า บุตรสาวของตนงดงามประดุจหยกประดุจบุปผา ซ้ำถึงวัยที่จะออกเรือนมีแขกสถานะสูงศักดิ์มาเยือนในจวน พาพวกนางมาพบไม่ถูกต้องหรือ?
ส่วนอวี้ย่วนและอวี้ม่านคุณหนูทั้งสองค้างอยู่ในท่าถวายพระพรตลอดเวลา แม้ขาจะเมื่อยล้าก็ไม่ได้เสียมารยาท ท่าทีเย็นชาของเซียวเยี่ยนทำให้พวกนางรู้สึกไม่ได้รับความเป็นธรรมนัก แต่ท่ามกลางความไม่ได้รับความเป็นธรรม เมื่อสักครู่เมื่อพวกนางเห็นบุคลิกของเซียวเยี่ยน หัวใจของสาวน้อยสองดวงที่เต้นโครมครามก็ตกเป็นเชลยหัวใจของเซียวเยี่ยนเสียแล้ว เนิ่นนานไม่ได้สติคืนมา
อวี้ย่วนถามขึ้นว่า “ท่านแม่ เซ่อเจิ้งอ๋องดูเหมือนไม่ค่อยชอบข้าและน้องสาว ทำอย่างไรดีเล่า?”
