ือนจำที่กักขังนักโทษ
เรือนจำของศาลาว่าการถือเป็นเรือนจำค่อนข้างเข้มงวด มีการป้องกันอย่างแน่นหนา มีความปลอดภัยอันดียิ่ง จวนว่าการปกครองดูแลคดีอาญาของเมืองหลวงและเมืองใกล้เคียงอีกสิบมณฑล ผู้ต้องสงสัยของแต่ละมณฑลทั่วแคว้นต้องส่งตัวมาไต่สวนที่จวนว่าการทั้งสิ้น ด้วยนักโทษทั้งหมดล้วนต้องถูกจองจำที่นี่
เนื่องจากเป็นเวลากลางคืนภายในเรือนจำจึงมืดสลัวอย่างยิ่ง ทางเดินสองข้างทางมีคบไฟให้แสงสว่างอยู่บ้าง ทุกสถานที่ที่มีมุมต้องเลี้ยวจะมีผู้คุมเรือนจำยืนเฝ้าอยู่ เมื่อเห็นมือปราบหลิวเดินนำหน้ามา ชัดเจนยิ่งนักว่าเขาเข้าออกสถานที่แห่งนี้เป็นนิจ เมื่อบรรดาผู้คุมเห็นเขาล้วนทักทายอย่างมีมารยาท “ใต้เท้าหลิว!”
หลินชิงเวยสังเกตเห็นแผ่นหลังและกระดูกสันหลังของมือปราบหลิวเหยียดตรง ดูท่าแล้วเขาพึงพอใจยิ่งนักกับสถานการณ์เช่นนี้
เข้ามาถึงด้านใน มีห้องขังห้องหนึ่งอยู่ติดกับกำแพง มือปราบหลิวหยุดอยู่ด้านนอกของห้องขังนั้นครู่หนึ่ง ด้านในมีคนถูกจองจำหนึ่งคน ดูท่าแล้วน่าจะได้รับความสำคัญกว่านักโทษทั่วไป มีโซ่ตรวนชุดหนึ่งยื่นออกมาจากกำแพงด้านในมันล่ามมือและขาทั้งคู่ของนักโทษเอาไว้ กระทั่งบนลำคอของเขาก็มีห่วงที่ทำมาจากเหล็กชุดหนึ่งคล้องอยู่
เขาก็คือนักโทษผู้ก่อคดีฆาตกรรมต่อเนื่อง ด้วยเหตุนี้จึงต้องพันธนาการเขาด้วยลักษณาการเช่นนี้ ด้วยเกรงว่าเขาจะหลบหนีไปได้ บัดนี้มือเท้าทั้งคู่ล้วนถูกล่ามเอาไว้ เท่ากับเป็นคนพิการที่ไม
