ขาต่อหน้านางแล้วเดินไปยืนข้างกายหมัวมัว เดินวนรอบตัวหมัวมัว หมัวมัวพูดอย่างดุดันว่า “หลินเจาอี๋มีคำพูดอันใดต้องการกำชับก็รีบพูด อย่ามามัวเสียเวลาอยู่ที่นี่ ข้ายังต้องกลับไปรายงานต่อไทเฮา…”
ยังพูดไม่ทันจบดีหลินชิงเวยก็ยื่นมือออกไปอย่างรวดเร็ว เข็มเงินในมือลอยออกไปในขณะที่หมัวมัวยังไม่ทันได้ตั้งตัว ฝังลงบนจุดหลับของหมัวมัว หมัวมัวยังไม่รู้ว่าตนเองเป็นอะไร แผ่นหลังหนาเตอะของนางก็อ่อนยวบกองไปลงไปบนพื้น