่ง ถือดีอะไร!
ที่สำคัญก็คือระหว่างทางที่กลับไปจ้าวเฟยยังได้พบกับคนอีกคนหนึ่งซึ่งนางรังเกียจอย่างที่สุด—จู๋กุ้ยเหริน อารมณ์ของนางจึงยิ่งย่ำแย่
ในยามปกติจู๋กุ้ยเหรินไม่ชมชอบออกมาเดินข้างนอก อาจเพราะด้วยถูกอากาศสดใสเช่นนี้ดึงดูดใจ เสียงนกร้องเพลงกลิ่นหอมอบอวลของมวลบุปผา สายน้ำในสระและแสงตะวันล้วนเป็นภาพที่งดงามยิ่งยวด
ร่างอรชรอ้อนแอ้นของนางส่ายไหวไปมาประหนึ่งงูน้ำตัวหนึ่ง ท่วงท่าเดินเหินนวยนาดแช่มช้อย ทุกอิริยาบถเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์เย้ายวนดึงดูดสายตาผู้คน อีกทั้งการเดินเหินของนางเบาประดุจเทพเซียนลงมาจุติ ปลายเท้ารูปดอกบัวนั้นแทบไม่แตะพื้น ใต้ฝ่าเท้าราวกับมีผืนเมฆาล่องลอยรองรับเอาไว้
