านี้ “ฝ่าบาท ในเมื่อเชียนเหอถูกพบในตำหนักฉางเหยี่ยน ขอฝ่าบาทโปรดประทานอนุญาตให้หม่อมฉันตรวจสอบหาความจริงในเรื่องนี้เพคะ ด้วยเท่าที่หม่อมฉันทราบ เชียนเหอจมน้ำด้วยมีคนวางแผนสังหารเพคะ”
เซียวจิ่นถาม “เจ้าพบเบาะแสใด?”
หลินชิงเวยกล่าว “หม่อมฉันพบว่าคอของเชียนหอมีรอยนิ้วมือเพคะ พูดจริงๆ แล้วเมื่อคืนหม่อมฉันเกือบจะประสบพบเจอเรื่องเช่นนี้เช่นกันเพคะ” พูดแล้วนางแหวกเส้นผมของนางออกปรากฏให้เห็นคอของตน แล้วจึงเปิดผ้าขาวที่คลุมศพของเชียนเหอขึ้นมา “คอของหม่อมฉันและคอของเชียนเหอล้วนมีร่องรอยเหมือนกันเพคะ แม้กระทั่งรอยนิ้วมือก็เหมือนกันทุกอย่าง”
คนที่อยู่ที่นั่นรวมไปถึงเซียวจิ่นและจ้าวเฟยเมื่อเปรียบเทียบดูแล้วต่างมีความคิดของตน
ใบหน้าอ่อนเยาว์ของเซียวจิ่นขุ่นมัวลงทันที “เป็นผู้ใดที่กำเริบเสิบสานถึงเพียงนี้!”
