นเป็นอย่างไรบ้าง เกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้นซ้ำสองซ้ำสาม เขาล้วนไม่ทันได้รักษาบาดแผลให้ดี บาดผลของเขาจะถูกแช่ในน้ำจนกลายเป็นสีขาวหรือไม่ เขาจะรู้สึกเจ็บปวดหรือไม่?
เบื้องหน้ามีมือเล็กๆ ข้างหนึ่งโบกไปมา ซินหรูเอ่ยขึ้นว่า “พี่สาว ท่านควรจะนอนหลับพักผ่อนได้แล้วเจ้าค่ะ”
หลังจากซินหรูออกไป หลินชิงเวยข่มตานอนไม่หลับเนิ่นนาน จิตใจของนางวูบโหวง
วันรุ่งขึ้นแสงอุษาเพิ่งจะทอดผ่าน เสียงนกร้องจุ๊บจิ๊บข้างหน้าต่างไม่หยุดหย่อน หลินชิงเวยเหนื่อยล้าทั้งกายใจ กำลังนอนหลับลึก พลันได้ยินเสียงเคาะประตูอย่างร้อนใจระลอกหนึ่ง เหนียงเหนียง เจาอีเหนียงเหนียง! เกิดเรื่องใหญ่แล้วพะยะค่ะ!”
ผ่านไปอึดใจหนึ่งหลินชิงเวยจึงบีบสันจมูกของตนแล้วลืมตาขึ้นอย่างไม่เต็มใจ นางสวมเสื้อนอนลงจากเตียงไปเปิดประตู พบปี้หลิงยืนอยู่หน้าประตู สีหน้าซีดเผือดเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น แม้กระทั่งริมฝีปากก็สั่นระริก
“เห็นผีแล้ว?” หลินชิงเวยถาม
“ไม่ ไม่ใช่ ใช่เพคะ…”
