สายลมที่เต็มไปด้วยความน่าสะพรึงกลัวนี่มันเกิดอะไรขึ้น?
หลินชิงเวยหันกลับไปอย่างรวดเร็ว พบทางเล็กๆ ด้านหลังท่ามกลางความมืดยามราตรีปรากฏเป็นทางคดเคี้ยวเสมือนเข็มขัดหยกขาว ตลอดเส้นทางไร้ผู้คนแม้แต่คนเดียว
ทว่าเมื่อนางหันกลับมาอีกครั้ง พบว่าเบื้องหน้าพลันปรากฏเงาร่างสีดำสายหนึ่ง นางยกมือขึ้นป้องกันทันทีที่รู้สึกตัว ความเจ็บปวดจากบาดแผลบนแขนส่งผ่านประสามสัมผัส ความรวดเร็วทำให้นางมองไม่ทัน ต่อมาร่างทั้งร่างของนางถูกพละกำลังมหาศาลผลักไปด้านข้าง จากนั้นร่างของนางก็ตกลงไปในสระไท่เยี่ย
สระไท่เยี่ยเงียบสงบจนน่ากลัว น้ำในสระไท่เยี่ยทั้งลึกทั้งเย็น
หลินชิงเวยเดิมทีว่ายน้ำเป็น ต่อให้ตกลงไปในสระนางไม่มีความจำเป็นต้องหวาดกลัว นางว่ายน้ำขึ้นฝั่งเองได้ย่อมไม่เกิดเรื่องอันใดขึ้น
ที่สมควรตายก็คือ เมื่อนางเคลื่อนไหวร่างกายกลับพบว่าเรี่ยวแรงทั้งหมดของนางกลับไม่เหลือ มีคนอยู่ริมฝั่งใช้มือข้างหนึ่งกดแขนของหลินชิงเวย มือหนึ่งกดคอด้านหลังเพื่อกดศีรษะของนางให้จมอยู่ในน้ำ
น้ำในสระที่สงบนิ่ง เพราะการดิ้นรนต่อสู้อย่างรุนแรงของหลินชิงเวยจึงถูกทำลายความสงบ
เกิดระลอกคลื่นบนผิวน้ำจากริมฝั่งกระจายตัวออกไปรอบแล้วรอบเล่า
หลินชิงเวยรับรู้ได้ว่ามือที่กดแขนและคอของตนนั้นเย็นเยียบกว่าน้ำในสระไท่เยี่ยเสียอีก เยียบเย็นเสียจนทำให้คนขนลุกเกรียวทั้งร่าง
หลินชิงเวยไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอีกฝ่ายเป็นใครได้แต่ดิ้นรนต่อสู้อย่างไม่คิดชีวิต
