ของความตายอย่างชัดเจน
หลินชิงเวยเบิกตาโต องครักษ์คนนั้น…ไม่ใช่คนที่นางได้ฆ่าให้ตายในป่าคนนั้นหรือ…เหตุใดเขายังมาปรากฏตัวอยู่ที่นี่ได้…
ไม่ ไม่ ต้องดูผิดแล้วแน่ๆ
หลินชิงเวยหันขวับกลับไปทันที นางพูดเสียงเย็น “หยุดอยู่ตรงนั้น!”
องครักษ์หมู่นั้นหยุดเดิน หลินชิงเวยเดินย้อนกลับไปดูทีละคน องครักษ์ซึ่งเป็นหัวหน้าหมู่ถามนางว่า “เหนียงเหนียงมีเรื่องใดจะสั่งพะยะค่ะ?”
หลินชิงเวยเม้มปากไม่พูดจา นางเดินวนไปวนมาสองรอบ ดูหน้าตาท่าทางขององครักษ์ทุกคนอย่างชัดเจน แม้ใบหน้าของพวกเขาจะไม่บ่งบอกอารมณ์และความรู้สึก เคร่งครัดเข้มงวด แต่ล้วนมิใช่ท่าทางของคนผู้นั้นที่นางมองเห็นเมื่อสักครู่
ในนี้ไม่มีองครักษ์คนนั้น
หลินชิงเวยวางใจลงอย่างห้ามไม่อยู่ หรือเมื่อสักครู่นางตาฝาดหรือไร?
หลินชิงเวยหันไปบอกกับหัวหน้าองครักษ์ “ไม่มีอะไร พวกเจ้าไปเถิด”
ถูกต้อง องครักษ์คนนั้นถูกนางสังหารจนตายแล้ว จะมาปรากฏตัวอยู่ที่นี่ได้อย่างไร ต้องเป็นนางที่ดูผิด
แต่ไม่รู้ด้วยเหตุอันใด ต่อมาตลอดทางที่หลินชิงเวยเดินกลับไปนางไม่อาจสงบใจได้อย่างแท้จริง
และรู้สึกว่านั่นมิใช่ความคิดเพ้อเจ้อ
หรือองครักษ์ที่ตายไปแล้วกลับมาเป็นผีเพื่อแก้แค้นตน?
เมื่อคิดได้เช่นนี้หลินชิงเวยยังรู้สึกว่าตนเองช่างน่าขัน นางส่ายหน้าอย่างห้ามไม่อยู่เดินไปพร้อมกับหัวเราะขันตัวเอฃ
นางเชื่อเรื่องวิทยาศาสตร์ ไฉนจะไปเชื่อเรื่องผีสางพวกนี้ได้
แต่…องครักษ์คนนั้นตายอย่างไร
