นทึกทั้งหมดอยู่ในรายงานนี้ หนานเจียงระดมไพร่พลทหารนับหมื่น ทั้งหมดหายสาบสูญในชั่วราตรีเดียว กู้เทียนหลินแก้ไขตราคำสั่งทหาร ไม่รู้ว่าไพร่พลทหารนับหมื่นตกอยู่ในมือผู้ใด”
กู้หมิงเฟิ่งอ่านรายงานคำให้การฉบับนั้น มือของนางพลิกไปทีละหน้า หลักฐานทุกอย่างล้วนมัดตัวกู้เทียนหลินแน่นหนาฐานใช้อำนาจหน้าที่เพื่อหาผลประโยชน์ส่วนตัว มีใจคิดคดทรยศ หากมิใช่การกระทำของกู้เทียนหลิน ก่อนหน้าที่จะตายเขายังคงไม่ยอมปริปากว่าผู้ใดเป็นผู้อยู่เบื้องหลัง กู้หมิงเฟิ่งไม่เชื่อ นางเบิกตากว้าง ดวงตาของนางเต็มไปด้วยหยาดน้ำตา โยนรายงานฉบับนั้นไปอีกทางหนึ่ง “ไม่ บิดาของข้ามิใช่คนเยี่ยงนั้น! หลักฐานเหล่านี้ล้วนเป็นหลักฐานที่พวกเจ้าปลอมแปลงขึ้นมา! ต้องเป็นพวกเจ้าปลอมแปลงขึ้นมาแน่นอน! บิดาของข้ารักแผ่นดินเป็นห่วงราษฎร เขาเป็นขุนนางตงฉิน มิใช่ขุนนางกังฉิน!”
เซียวเยี่ยนเอ่ยขึ้นว่า “เมื่อคืนการป้องกันภายในวังหลวงเข้มงวดกวดขันเช่นนั้น นอกจากว่าจะมีคนช่วยเหลือเจ้า เจ้ายากที่จะแฝงกายเข้ามาในวังหลวงได้ ผู้ที่ให้การช่วยเหลือเจ้าคือผู้ใด?”
กู้หมิงเฟิ่งกลืนน้ำลายลงคอ หลุบดวงตาทั้งคู่ลงต่ำ “ไม่มี ไม่มีใครช่วยข้า เป็นตัวข้าเองที่วางแผนลอบเข้าวังไว้นานแล้ว”
เวลานี้เองหลินชิงเวยที่นั่งเงียบๆ อยู่ด้านข้างปริปากขึ้น “สายตาหลุบต่ำเพื่อหลีกเลี่ยงการสื่อสารทางสายตา มือทั้งคู่ปลายนิ้วทั้งสิบขาวซีด จิกลงบนพื้นโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว เจ้ากำลังพ