ูดเท็จ”
เส้นสายบนแผ่นหลังของกู้หมิงเฟิ่งตึงเครียดขึ้นทันที ทุกๆ อิริยาบถของนางล้วนตกอยู่ในสายตาของหลินชิงเวย
เซียวเยี่ยนมองหลินชิงเวยแวบหนึ่ง “ผู้ที่ช่วยเจ้าเข้ามาในวัง คือเซี่ยนอ๋องใช่หรือไม่?”
ดูเถิดต่อให้นางไม่พูดอันใด เซียวเยี่ยนไม่ใช่คนเขลาไหนเลยจะไม่รู้ เซียวอี้ผู้นั้นยังมีท่าทีถือดีอย่างนั้น เขาทำเช่นนี้ย่อมมีใจคิดกบฏ ยังไม่รู้ว่าความคิดนี้ของเขาจะเป็นจริงขึ้นเมื่อใด
ดูจากพฤติกรรมต่างๆ ของเซียวอี้ในยามปกติแล้วโอ้อวดหยิ่งผยอง ไม่เคยเห็นเซียวจิ่นและเซียวเยี่ยนอยู่ในสายตา เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นต่อให้กู้หมิงเฟิ่งชี้ตัวเขาก็ทำอะไรเขาไม่ได้ เขาสามารถปฏิเสธทุกอย่าง เพราะมีเพียงคำให้การทว่าไม่มีหลักฐาน อีกทั้งสตรีเช่นกู้หมิงเฟิ่งย่อมไม่มีทางชี้ตัวเขา
เซียวอี้อยู่ในตำแหน่งเซี่ยนอ๋องมาหลายปี นอกจากความประพฤติที่เอาแต่ใจและขาดความเคารพนอบน้อมก็ไม่มีอะไรให้เป็นพิรุธได้อีก
หลินชิงเวยไม่อาจตัดสินใจให้แน่ชัดในชั่วขณะ เซียวอี้ผู้นี้ดูไปแล้วเหมือนเป็นคนง่ายๆ แต่แท้จริงแล้วเป็นคนซับซ้อนยิ่งยวด แต่เมื่อดูจากปฏิกิริยาของเซียวจิ่นแล้วดูเหมือนเขาตัดสินใจไปแล้วว่าเรื่องที่กู้เทียนหลินซ่อมสุมกำลังไพร่พลนั้นเป็นเพราะสมคบคิดกับเซียวอี้
ไม่ พูดให้ถูกคือในแววตาของเขามีความดูถูกดูแคลนและความโกรธเกรี้ยว เขาตัดสินใจเชื่อว่ากู้เทียนหลินปลอมแปลงตราคำสั่งทหารด้วยสมคบคิดกับเซียวอี้
เมื่อได้ยินเซียวเยี่ยนถามเช่
