งสวยงามจับตา
เซียวเยี่ยนเดินอยู่ข้างหน้า เมื่อเขาหันกลับมาจึงพบว่าหลินชิงเวยยังยืนอยู่ที่เดิม “คืนนี้ยังจะกลับไปหรือไม่?”
ดูท่าแล้วเขาต้องการส่งตนกลับไปยังตำหนักฉางเหยี่ยนอย่างปลอดภัย
หลินชิงเวยหัวเราะจนตาหยี “รบกวนเสด็จอาพาข้าไปดูดอกไม้ไฟสักครั้งเถิด”
ยามบ่ายเซียวจิ่นพูดกับนาง รอให้ถึงกลางคืนก็จะมีการจุดดอกไม้ไฟ พวกเขาต้องหาสถานที่สูงสักหน่อย เพื่อจะได้มองเห็นอย่างชัดเจน จะได้ชื่นชมความงดงามของดอกไม้ไฟเหล่านี้ หลินชิงเวยนั้นไม่สนใจเท่าใดที่จะร่วมชื่นชมดอกไม้กับเด็กน้อยคนหนึ่งด้วยไม่อาจเกิดความรู้สึกซาบซึ้งละมุนละไมอันใดได้ แต่บัดนี้หลินชิงเวยกลับกระตือรือร้นขึ้นมา อาจเป็นเพราะเปลี่ยนตัวคนเป็นอีกคนกระมัง นางอายุปูนนี้แล้วสาวเทื้อก็คิดจะมีความรู้สึกโรแมนติคสักครั้ง
