่อมคาดเดาถึงฐานะของนางได้ไม่ยาก คิดดูแล้วต้องเป็นผู้รอดชีวิตของสกุลกู้ เพียงแต่ยามนี้ถูกจับกุมตัวเอาไว้แล้ว ฐานะของนางนั้นแบกรับโทษประหารไหนเลยจะมีเส้นทางให้เดินต่อไป
ครอบครัวสกุลกู้…ในใจของหลินชิงเวยรู้สึกไม่เป็นสุขลึกๆ นางกลัวเหลือเกินว่าความสงสัยของนางเมื่อแรกจะเป็นความจริง
สตรีนางนั้นถูกเซียวเยี่ยนสั่งให้คนนำตัวไปจองจำในคุกหลวง นางเดินไปพร้อมกับด่าทอ เซียวจิ่นได้สติคืนมาจึงมองหลินชิงเวยอย่างเป็นห่วง เขากล่าวอย่างตื่นตระหนกตกใจ “ชิงเวย เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง?”
หลินชิงเวยส่ายหน้าก้มหน้าลงมองแขนของตน อาภรณ์ของนางถูกย้อมเป็นสีแดงทั้งตัวแต่ยังคงตอบว่า “ไม่เป็นไรเพคะ”
เซียวจิ่นย่อมมองเห็นเช่นกัน จึงร้องตะโกนเสียงหลง “หมอหลวง! รีบเชิญหมอหลวงให้เจิ้นโดยเร็ว!”
อุทยานหลวงซึ่งเดิมทีกำลังครึกครื้น ยามนี้เหลือเพียงร่องรอยความวุ่นวาย เหล่านางสนมเห็นเหตุการณ์วุ่นวายเบื้องหน้าต่างกรีดร้องเสียงแหลมแล้วหาหนทางหลบหนีเอาตัวรอด สถานที่แห่งนี้จึงเหลือเพียงองครักษ์และขันที
เพียงแต่องครักษ์เหล่านี้ยังสู้หลินชิงเวยซึ่งเป็นสตรีคนหนึ่งไม่ได้ รอกระทั่งพวกเขารู้ตัวและเข้ามาโอบล้อมไว้ หากมิใช่ด้วยหลินชิงเวยทุ่มเทกำลังสุดความสามารถเพื่อช่วยเหลือ มีความเป็นไปได้อย่างยิ่งว่าเซียวจิ่นอาจจะถูกแทงจนพรุนเป็นเม่นไปแล้วก็ได้ ถึงเวลานั้นที่พวกเขาจับกุมได้ก็เป็นเพียงผู้ที่ภารกิจสำเร็จ เป็นผู้บุกรุกที่ตายก็ไม่เสียดายชีวิต
