เหล่านางสนมล้วนหยิบดอกกล้วยไม้ไปวางไว้บนโคมไฟดอกไม้แล้วลอยโคมไฟดอกไม้ลงในสระบัวแห่งนั้น โคมไฟลอยไปตามการพัดพาของกระแสน้ำ อุทยานหลวงของเชื้อพระวงศ์คือเรือนหลังของผู้อื่น ผู้ที่อยู่ในเรือนหลังล้วนเป็นสตรีของผู้อื่นเช่นกัน ขุนนางเหล่านี้อยู่ที่นี่ก็เป็นการขวางหูขวางตาด้วยเหตุนี้ไม่นานแต่ละคนล้วนกล่าวคำอำลาขอตัวแยกย้ายกันกลับไป
ยามนี้เหนือศีรษะได้จุดดอกไม้ไฟ เซียวจิ่นได้บอกกับหลินชิงเวยยามบ่ายวันนี้ว่าดอกไม้ไฟเหล่านี้จะจุดเมื่อเข้าสู่ช่วงเวลากลางดึก
ช่างงดงามหรูหราจริงๆ
เซียวจิ่นยังบอกอีกว่ารอให้คนแยกย้ายกันกลับไปแล้ว เขารู้จักสถานที่แห่งหนึ่งซึ่งเป็นตำแหน่งที่สูงยิ่ง เขาจะไปที่แห่งนั้นเพื่อชื่มชมดอกไม้ไฟกับหลินชิงเวย
เสียงดอกไม้ไฟแตกระเบิดอยู่ข้างบนศีรษะ กระจายตัวออกมาเป็นลูกไฟหลากหลายสีสันแล้วร่วงหล่นลงมาอย่างรวดเร็ว แต่เซียวจิ่นดูเหมือนไม่ได้เบิกบานใจเช่นนี้มานานแล้ว ประกายไฟจากดอกไม้ไฟสาดส่องใบหน้าเขาประเดี๋ยวสว่างประเดี๋ยวมืด อย่างไรก็บดบังความดีอกดีใจบนใบหน้าเล็กๆ นั้นไม่ได้
เซียวเยี่ยนและไทเฮาไม่รู้เดินไปที่ไหนแล้ว ดูเหมือนจะไม่เห็นเซียวอี้และจู๋กุ้ยเหรินเช่นกัน หลินชิงเวยเอามือแตะหน้าผากมองเซียวจิ่น ทุกคนล้วนทิ้งเด็กน้อยคนนี้ไว้กับตน หากตนไม่ดูแลเขาให้ดีดูเหมือนจะเป็นเรื่องที่ตนยากจะสบายใจเช่นกัน
เซียวจิ่นหันกลับมาเดินมาทางนางและจับมือนางขึ้นมา มือของเซียวจิ่นเรียบลื่นอย่างยิ่ง
