ี่ประตูด้านหลังตน “ทรงสรงน้ำและเปลี่ยนฉลองพระองค์อยู่ข้างในเพคะ หม่อมฉันว่าเสด็จอามิใช่ควรจะนอนพักผ่อนหรือเพคะ ออกมาเดินเพ่นพ่านอีกแล้ว?”
เทศกาลเด็กผู้หญิงไม่นับเป็นเทศกาลใหญ่สำหรับวังหลวง แต่ก็มิใช่เทศกาลที่จะมองข้ามประหนึ่งเป็นเทศกาลเล็กๆ ได้เช่นกัน อีกทั้งงานเลี้ยงครั้งนี้ยังได้เชิญเหล่าขุนนางมาร่วมงานเซียวเยี่ยนไหนเลยจะไม่ปรากฏตัวได้
เซียวเยี่ยนพูดเรียบๆ “เปิ่นหวางไม่มีอะไรต้องเป็นห่วงแล้ว”
ต่อมาเมื่อเซียวจิ่นอาบน้ำเสร็จแล้ว เซียวเยี่ยนและหลินชิงเวยจึงเข้าไปด้านใน ร่างกายของเซียวจิ่นยังเต็มไปด้วยกลิ่นอายชุ่มชื้นบางๆ เส้นผมสีดำยังคงเปียกเล็กน้อย นางกำนัลกำลังสางผมให้เขาแล้วใช้เกี้ยวทองครอบศรีษะ ทั้งด้านหน้าและด้านหลังล้วนมีม่านไข่มุกเก้าสายอยู่บนเกี้ยว ขับให้เซียวจิ่นในวัยเยาว์ดูไปแล้วทรงพลังอำนาจและความเป็นผู้ใหญ่ขึ้นหลายส่วน
บนร่างของเขาได้สวมเสื้อคลุมมังกรไว้แล้ว เมื่อนั่งลงบนเก้าอี้มังกรทำให้ทั่วร่างล้วนเป็นระเบียบเรียบร้อยพิถีพิถันยิ่งยวด
เซียวจิ่นเห็นเซียวเยี่ยน จึงกล่าวยิ้มๆ ว่า “เสด็จอามิใช่ไม่สบายหรอกหรือ ไฉนจึงไม่พักผ่อน เรื่องในคืนนี้เจิ้นจัดการได้”
เซียวเยี่ยนกล่าว “ข้าเชื่อว่าฝ่าบาทต้องทำได้ดีแน่นอน เพียงแต่ระหว่างงานเลี้ยง องครักษ์ภายในวังต้องเพิ่มกำลังความเข้มงวดกวดขัน จะให้เกิดข้อผิดพลาดขึ้นไม่ได้ ข้าจึงสมควรต้องไปดูสักหน่อย”
“แต่ร่างกายของเสด็จอา…” เซียวจิ่นเป็น
