วเยี่ยนปฏิเสธ
นางทำทุกอย่างด้วยความนุ่มนวลราวกับแมวตัวหนึ่งที่ยื่นกรงเล็บของมันออกมา สะกิดเสียจนช่วงเอวของเซียวเยี่ยนคันยุบยิบ เขาหลุบตาลงต่ำเพื่อมองนางเห็นลำคอระหงที่ปรากฏออกมา เสื้อผ้าที่แนบติดไปกับผิวเนื้อบิรเวณนั้นแล้วจึงเห็นคิ้วและดวงของนางที่เต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์
นางจงใจทำให้เขาโกรธขึ้งกระมัง
“เรียบร้อยแล้ว” หลินชิงเวยเงยหน้าขึ้นกล่าวยิ้มๆ
[1] บ๊ะจ่าง
[2] เทศกาลตวนอู่