นแน่ ดังนั้นทันทีที่มหาเสนาบดีหลินเดินออกไป บรรดาฮูหยินเหล่านั้นจึงไม่มีความประสงค์จะไปจากที่นี่แม้แต่น้อย ราวกับต้องการอยู่รอฟังข่าวแล้วจึงจะหักใจกลับไปได้
หลินชิงเวยกล่าวเนิบๆ ว่า “ดูแล้วในยามปกติฮูหยินทุกท่านมีไมตรีอันดีกับจ้าวฮูหยินและคุณหนูรอง เวลานี้เกิดเรื่องขึ้นกับคุณหนูรอง พวกท่านคงไม่วางใจหากจะกลับไปเช่นนี้”
ฮูหยินท่านหนึ่งกล่าวเสริมว่า “ถูกต้อง หากมีอะไรให้ช่วยเหลือได้ พวกเราจะได้ช่วยเหลือ”
นินทาก็คือนินทา ยังต้องหาข้ออ้างมากมายเช่นนี้
หลินชิงเวยเต็มไปด้วยความซาบซึ้งใจ “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ต้องรบกวนฮูหยินทุกท่านแล้ว เรือนชุนฮุยอยู่ไม่ไกลจากที่นี่ ฮูหยินทั้งหลายไปช่วยเหลือเถิด”
แขกซึ่งเป็นบุรุษย่อมไม่มีหน้าจะไปสอดแทรกเรื่องนี้ แต่บรรดาสตรีนั้นรีบมุ่งหน้าไปยังเรือนชุนฮุย กลัวเพียงว่าหากไปถึงช้าเพียงก้าวเดียวก็จะไม่ทันเห็นละครฉากเด็ดที่มีสีสันน่าดูกว่าละครบนเวที
เมื่อทุกคนทยอยกันมาถึงเรือนชุนฮุย ภายในห้องของเรือนชุนฮุยกำลังแสดงละครฉากใหญ่อันเร่าร้อนดังเปลวเพลิง โคมไฟส่องสว่างทั่วทั้งเรือน มหาเสนาบดีหลินเปิดประตูเข้าไปเห็นชายหญิงในห้องนั้นเปลือยกายล่อนจ้อน เขาโกรธขึ้งเสียจนดวงตาแทบจะถลนออกมาและกระอักโลหิตออกมาคำหนึ่งทันที
ที่แท้คุณหนูรองลักลอบมีความสัมพันธ์กับบุรุษในค่ำคืนงานวันเกิดของผู้เป็นท่านอา ท่ามกลางสายตามากมายหลายคู่ที่เห็นกับตา ย่อมต้องเป็นเรื่องจริง
ความโชคดีในความโช
