คร้ายก็คือบุรุษที่นางลักลอบด้วยนั้นมิใช่ใครอื่น แต่เป็นเซี่ยนอ๋อง ผู้เป็นว่าที่สามีของหลินเสวี่ยหรง เรื่องนี้เกี่ยวพันถึงชื่อเสียงของราชวงศ์คนนอกจึงไม่กล้านำเรื่องนี้ออกไปพูดอย่างกำเริบเสิบสาน ส่วนชื่อเสียงของหลินเสวี่ยหรงที่ย่อยยับไปกับเซี่ยนอ๋อง แม้ไม่ถึงกับทำให้ผู้คนก่นด่าประณามว่าเป็นสตรีไม่รักนวลสงวนตัว แต่ลับหลังก็ถูกนินทาจนไม่เหลือดีเช่นกัน อย่างเช่นว่า คงหื่นกระหายจนทนไม่ไหว การรักษาพรหมจรรย์นั้นช่างยากเหลือเกินด้วยคำพูดเหล่านี้
เพียงแต่ว่าหากมิใช่เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น ไม่แน่ว่าเซียวอี้อาจจะถอนหมั้นกับหลินเสวี่ยหรงในครั้งนี้ก็เป็นได้ ครานี้ดียิ่งนักถูกจับได้คาหนังคาเขา นับได้ว่าจับพลัดจับผลูกลับอยู่ถูกคู่ เขาจะไม่รับผิดชอบก็ไม่ได้ หาไม่แล้วจะพูดอย่างไรหลินชิงเวยก็เป็นเทพอุ้มสมผู้ช่วยเหลือให้พวกเขาสมปรารถนา
หลังจากนั้นไม่นานเซียวอี้แต่งหลินเสวี่ยหรงเข้าจวนเซี่ยนอ๋อง เพียงแต่นางเป็นแค่คุณหนูลูกพี่ลูกน้องของจวนมหาเสนาบดี ไม่อาจแต่งตั้งตำแหน่งพระชายาเอกของท่านอ๋องได้ จึงได้เป็นเพียงพระชายารองนางหนึ่งเท่านั้น พูดให้น่าฟังสักหน่อยก็คือพระชายารอง หากพูดให้ไม่น่าฟังคืออนุภรรยา ทว่าคำพูดเหล่านี้ล้วนเป็นเรื่องที่พูดกันในภายหลังแล้ว
ยามนี้ทุกคนต่างรีบเร่งเดินทางไปยังเรือนชุนฮุย ละครสนุกสนานของคณะละครเปลี่ยนเป็นเยียบเย็นลงมาทันที โคมไฟที่แขวนอยู่บนต้นไม้แกว่งไกวไปมา เหล่านักแสดงละครต่า
