โต๊ะเสวย ทว่าปริมาณของอาหารมิใช่สำหรับเขาเพียงคนเดียวอย่างเห็นได้ชัด
ในที่สุดหลินชิงเวยก็มีโอกาสได้ลิ้มลองพระกระยาหารสำหรับฮ่องเต้โดยเฉพาะ นางนั่งลงเบื้องหน้าโต๊ะเสวย มองถ้วยกระเบื้องสีเหลืองโปร่งลวดลายมังกรอันวิจิตรบรรจงที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้า ด้านข้างวางตะเกียบหยกขาวเนื้อดีคู่หนึ่ง ทุกสิ่งทุกอย่างบนโต๊ะเสวยจัดวางอย่างสวยงามไร้ที่ติ หลินชิงเวยมองแล้วคิดว่าเหมือนงานศิลปะชิ้นหนึ่ง ไม่รู้จะเริ่มต้นกินอย่างไรดี
พระกระยาหารจากห้องเครื่องสำหรับฮ่องเต้โดยเฉพาะย่อมแตกต่างจากอาหารของตำหนักอื่นๆ
ทว่าเซียวจิ่นรับรู้ได้อย่างชัดเจนว่าบรรยากาศบนโต๊ะเสวยแปลกไปเล็กน้อย
เขามองเซียวเยี่ยนแล้วหันไปมองหลินชิงเวย คนทั้งสองนั่งห่างกันไกลโยชน์ โต๊ะเสวยเป็นทรงกลมพวกเขานั่งตรงข้ามกันโดยมีโต๊ะเสวยคั่นอยู่ตรงกลาง
คนทั้งสองต่างไม่สนใจซึ่งกันและกัน เซียวเยี่ยนมีท่าทีเย็นชา หลินชิงเวยกลับกระตือรือร้นอย่างออกนอกหน้า เพียงแต่ความกระตือรือร้นของนางมีต่อเซียวจิ่นเท่านั้น นางสนทนากับเซียวจิ่นทว่าไม่พูดจากับเซียวเยี่ยนแม้แต่ประโยคเดียว
ในที่สุดปัญหาก็เกิดขึ้น หลินชิงเวยยื่นตะเกียบออกไปหมายจะกินอาหารจานที่อยู่ตรงกลาง เซียวเยี่ยนที่อยู่ฝั่งตรงข้ามก็พลันยื่นตะเกียบไปยังอาหารจานเดียวกัน ตะเกียบสองคู่คีบผักชิ้นเดียวกันอย่างบังเอิญ
หลินชิงเวยเงยหน้าขึ้นมองเขาแวบหนึ่ง ในใจคิดว่าด้วยนิสัยของเขา จะต้องดึงตะเกียบกลับไปโดยไม่แย
