้ให้ดี ทำงานให้มาก พูดจาให้น้อย หากมีความผิดพลาดอันใดเกิดขึ้นเปิ่นกงจะเอาผิดกับเจ้าเป็นคนแรก”
สายตาข่มขู่ในแววตาของไทเฮา หลินชิงเวยเห็นอย่างกระจ่างแจ้ง นางไม่ใช่คนเขลา ขอเพียงไม่มีอันตรายต่อชีวิต ไม่ว่าใครล้วนไม่พูดจาเหลวไหลในวังหลวงแห่งนี้
หลินชิงเวยรับคำ “เพคะ”
ดังนั้นไทเฮาจึงสะบัดแขนเสื้อ เดินผ่านร่างของหลินชิงเวยไปอย่างเย็นชา ไทเฮาเหลือบมองหลินชิงเวยด้วยหางตา แล้วจึงเลื่อนสายตามองออกไปข้างนอก ครั้งนี้ถือว่านางดวงดี หากมีครั้งหน้า ดูซิว่านางจะดวงดีรอดตัวไปเหมือนครั้งนี้หรือไม่
หลังจากไทเฮาออกไปแล้ว เซียวจิ่นจึงหันไปกล่าวกับหลินชิงเวย “พวกเจ้าลุกขึ้นเถิด” เขาหันไปกล่าวกับหมอหลวงที่อยู่อีกด้านหนึ่ง “ช่วยรักษาบาดแผลบนร่างกายของพวกนางด้วย”
หลินชิงเวยประคองซินหรูลุกขึ้นมา ซินหรูยังคงตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด นางตบหลังซินหรูเบาๆ “เรียบร้อยแล้ว ไม่มีอะไรแล้ว” เมื่อช้อนตาขึ้นเห็นหมอหลวงเดินตรงเข้ามาหาทาง ท่ามกลางความเงียบงัน “ท่านหมอหลวงยังไม่ได้ล้างมือกระมัง?”
เมื่อสักครู่เขาเพิ่งไปตรวจศพมา เวลานี้จะมาตรวจคนเป็น จะได้อย่างไรกัน?
ท่านหมอควรจะให้ความสำคัญกับสุขอนามัยของตนมากที่สุด
